1 Comment

 By  Periklis    DeligiannisFile written by Adobe Photoshop¨ 4.0

A  depiction  of  combatants  in  the  so-called  “Vase  of  the  Warriors”  of    the  Later  Mycenean  or  the  Sub-Mycenaean  period.  It  seems  that  the  fully  equipped  Attic/Athenian  warriors  and  their  Dorian  opponents  were  armed  like  the  depicted  ones.



During  the  first  half  of  the  2nd  millennium  BC,  Attica  was  divided  into  several  independent  communities/states.  Athens  (whose  urban  limits  were  limited  at  the  Acropolis  in  this  period)  was  one  of  the  strongest  Attic  city-states,  probably  ruled  by  a  Danaan  dynasty.  Its  key  location  almost  in  the  middle  of  the  distance  from  Ereneia  to  Sounion  (extreme  border  towns  of  Attica  to  the  northwest  and  southeast  respectively),  its  relatively  fertile  land  that  surrounded  it  and  the  inaccessible  site  of  the  Acropolis,  were  some  parameters  that  gave  Athens  an  edge  over  the  other  competing  communities-states  for  the  domination  of  Attica,  mainly  over  the  states  of  Eleusis  and  Pallene.  Athens  was  the  final  winner  in  the  intra-Attic  struggle.



By  Periklis    DeligiannisMycen weapons

A  museum  collection  of  Mycenaean  bronze  weapons.  It  includes  swords  (in  Linear  B:  qi-si-poξίφος),  some  of  them  called  ‘phasgana’  (pa-ka-na,  φάσγανα),  daggers,  spearheads,  arrowheads  etc. 


The  archaeological  evidence  and  the  descriptions  of  the  Homeric  Epics  (ignoring  the  symbolic  divine  interventions  and  some  obvious  Later  Geometric  elements)  are  the  main  sources  regarding  the  Mycenaean  warfare.  In  the  Greco-Roman  world,  the  Homeric  epics  were  considered  fundamental  writings  on  the  study  of  the  art  of  war.  Especially  the  Mycenaean/Achaean  palatial  tablets  from  Pylos,  Knossos  and  Mycenae,  provide  valuable  information  about  the  military  hierarchy,  organization  and  equipment.  These  tablets  contain  public  records  compiled  by  the  bureaucrats  of  each  palace,  and  reveal  that  the  military  organization  and  the  maintenance  of  the  heavier  military  equipment  were  controlled  by  the  state.  The  Mycenaean/Achaean  nobles  were  obliged  to  provide  military  equipment  and  services.  The  tablets  on  military  issues  were  titled  as  “orchha”  (in  Linear  B  script:  o-ka,  ορχα)  –  a  word  related  to  the  ”orchos”  (όρχος,  military  group)  –  which  probably  means  the  military  unit  and/or    command.



Two  modern  representation  of  Mycenaean  armored  warriors.  

The  warrior above   wears  the  renowned  segmented  suit  of  armour  of  Dendra,  which  was  used  by  the  warriors  of  the  chariots.  He  bears  the  same  tusk-boar  helmet  with  an  inverted  crest,  and  the  same  lance  ‘enchos’  (Linear  II:  e-ke-  a,  έγχεα)    holding  it  in  a  ‘low  handle’  way.  His  greaves  are  based  on  Mycenaean  finds  from  the  Peloponnesian  Achaea.

The  warrior  below wears  a  relatively  rare  type  of  Mycenaean  armor  (Linear  II:  to-ra-ke,  θώρακεςarmor),  the  scale  armor.  He  attacks  with  an  ‘enchos’  (έγχος),  the  characteristic  Mycenaean  elongated  and  robust  spear/lance,  holding  it  in  a  ‘high  handle’  way.  Note  his  tusk-boar  helmet  (Linear  B:  ko-ru,  κόρυς),  which  is  restored  with  a  rare  item:  the  double  crest  which  is  based  on  relevant  Mycenaean  representations  (reenactment  by  the  Australian  Historical  Association  Sydney  Ancients). Continue reading


Leave a comment

Mycen weapons

Μία εντυπωσιακή μουσειακή συλλογή μυκηναϊκών ορειχάλκινων όπλων. Περιλαμβάνονται ξίφη (Γραμμική Β΄: qi-si-po, ξίφος) ή φάσγανα (pa-ka-na, φάσγανα), εγχειρίδια, αιχμές δοράτων/εγχεων, βελών κ.α.

Τα αρχαιολογικά τεκμήρια και οι περιγραφές του Ομήρου (αφαιρώντας τις συμβολικές θεϊκές παρεμβάσεις και μερικά προφανή μεταγενέστερα στοιχεία της Γεωμετρικής), είναι οι κύριες πηγές αναφορικά με την πολεμική τέχνη του Μυκηναϊκού Αιγαίου. Στον Ελληνορωμαϊκό κόσμο τα ομηρικά έπη θεωρούντο θεμελιώδη συγγράμματα για τη μελέτη της τέχνης του πολέμου. Ειδικά οι ανακτορικές πινακίδες από την Πύλο, την Κνωσό και τις Μυκήνες, παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τη στρατιωτική ιεραρχία, την οργάνωση και τον εξοπλισμό. Οι πινακίδες αφορούν κρατικά αρχεία που συντάσσονταν από τους «γραφειοκράτες» των ανακτόρων και φανερώνουν ότι η στρατιωτική οργάνωση και η διατήρηση του βαρύτερου εξοπλισμού ελέγχονταν από τα ανάκτορα. Επίσης οι ευγενείς ήταν υποχρεωμένοι να παρέχουν εξοπλισμό και στρατιωτικές υπηρεσίες. Οι πινακίδες στρατιωτικών ζητημάτων φέρουν τον τίτλο «ορχά» (o-ka), λέξη συγγενική του «όρχος» (στρατιωτική ομάδα), η οποία πιθανώς σημαίνει τη στρατιωτική μονάδα ή/και διαταγή.


Δύο σύγχρονες αναπαραστάσεις Μυκηναίων μαχίμων.
Η άνω μορφή φέρει την περίφημη αρθρωτή πανοπλία των Δενδρών, η οποία χρησιμοποιείτο από τους «επιβάτες» (μάχιμους) των πολεμικών αρμάτων Φέρει το ίδιο οδοντόφρακτο κράνος, με ένα ανεστραμμένο λοφίο, και το ίδιο έγχος (Γραμμ. Β΄: e-ke-a, έγχεα) τo oποίο κρατάει σε χαμηλή λαβή, σε αντίθεση με τον προηγούμενο. Οι κνημίδες του στηρίζονται σε γνωστά μυκηναϊκά ευρήματα από την Αχαϊα, ενώ στους πήχεις του φέρει προστατευτικά περιπήχια. (αναπαράσταση από άγνωστο σύλλογο).

Συνεχεια ανάγνωσης

%d bloggers like this: