Home

Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΑΡΜΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ (1588): ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ –Μέρος B΄

11 Comments

portuguese galleonΠορτογαλικό γαλεόνι της εποχής. Το πορτογαλικό ναυτικό ελεγχόταν από τον Φίλιππο.
.

mapΧάρτης της χερσαίας κατάκτησης της Αγγλίας. Τα βέλη δείχνουν τις επιχειρήσεις των Ισπανών και των συμμάχων τους (Ουαλών και Ιρλανδών) για την κατάληψη του Λονδίνου, του Μπρίστολ και άλλων πόλεων.
.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ  Α΄ ΜΕΡΟΣ
.
Την επόμενη ημέρα, ο Σάντα Κρούζ ειδοποίησε τον Δούκα της Πάρμας ο οποίος περίμενε με τον στρατό του στην Δουνκέρκη και τα γειτονικά λιμάνια, να είναι έτοιμος για τον απόπλου των αποβατικών σκαφών του με προορισμό την αγγλική ακτή. (σημείωση)
Η αγγλική μοίρα του Ντόβερ (Dover), η οποία επιτηρούσε έως τότε τoν Πάρμας, είχε ενωθεί με τον κύριο στόλο του Χάουαρντ κατά την προσπάθεια του να ανακτήσει το Πόρτσμουθ. Οι Άγγλοι υπολόγιζαν ότι ο συμμαχικός τους ολλανδικός στόλος θα επιτηρούσε τον Πάρμας αλλά έσφαλαν. Οι Ολλανδοί δεν εμπιστεύθηκαν ποτέ πραγματικά την αγγλική λυκοφιλία, παρότι η ήττα της Ελισάβετ θα σήμαινε και την δική τους υποταγή στην Ισπανία. Είχαν γίνει έξαλλοι από το γεγονός ότι η Αγγλίδα βασίλισσα συνέχιζε τις διαπραγματεύσεις σύναψης συνθήκης ειρήνης με τον Πάρμας, αγνοώντας τον δικό τους πόλεμο εναντίον του. Φοβούνταν ότι η Ελισάβετ και ο Δούκας είχαν πλησιάσει πολύ στην σύναψη ειρήνης η οποία θα άφηνε τους Ισπανούς απερίσπαστους να υποτάξουν την Ολλανδία. Ο Πάρμας είχε συμβάλει στην σύγχυση τους, διαχέοντας παραπλανητικές πληροφορίες ότι ο αποβατικός στόλος του δεν θα κατευθυνόταν στην Αγγλία αλλά στην ολλανδική ακτή. Μετά από αυτά, οι Ολλανδοί δεν δίστασαν να κρατήσουν τα πολεμικά τους αγκυροβολημένα στα λιμάνια τους προκειμένου να προστατευθούν από την απειλή της απόβασης του στρατού του Πάρμας.
.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Η κακοκαιρία που ξέσπασε καθυστέρησε τις επιχειρήσεις για δύο ημέρες. Ο Σάντα Κρούζ επειγόταν να επιχειρήσει επειδή οι Άγγλοι συγκέντρωναν ταχέως χερσαίες δυνάμεις στο γειτονικό Σάουθάμπτον προκειμένου να ανακαταλάβουν το Πόρτσμουθ. Με την καλυτέρευση του καιρού, τα πλοία της Αρμάδας κάλυψαν τον θαλάσσιο χώρο από το Πόρτσμουθ έως την Δουνκέρκη προκειμένου να προστατεύσουν τα αβαθή αποβατικά σκάφη του Πάρμας. Ο εξουθενωμένος αγγλικός στόλος κινήθηκε για την ύστατη προσπάθεια αποτροπής. Οι Άγγλοι πολέμησαν λυσσαλέα, κατορθώνοντας με καταιγισμό οβίδων να καταστρέψουν αρκετά γαλιόνια του Σάντα Κρούζ και να βυθίσουν λίγα από τα σκάφη του Πάρμας. Αλλά τελικά αποκρούσθηκαν με βαριές απώλειες από τους Ισπανούς ναυτικούς οι οποίοι κράτησαν αδιάρρηκτο το «ξύλινο τείχος» που είχαν στήσει στα νερά της Μάγχης. Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις του αγγλικού στρατού υπό τον Λέστερ (από το Σαουθάμπτον) εναντίον της ισπανικής φρουράς του Πόρτσμουθ, δεν είχαν αποτέλεσμα επειδή οι πεζοναύτες και οι μισθοφόροι που είχε εγκαταστήσει στην πόλη ο Σάντα Κρουζ ήταν εμπειροπόλεμοι στρατιώτες και προστατευμένοι από ισχυρές οχυρώσεις. Ετσι σε δύο ημέρες, 17.000 στρατιώτες του Πάρμας βρίσκονταν στην αγγλική ακτή, έτοιμοι για την χερσαία εισβολή. Σύντομα, τα σχεδόν απροστάτευτα λιμάνια του Μπράιτον (Brighton) και του Ντόβερ έπεσαν στα χέρια τους.

More

Advertisements

Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΑΡΜΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ (1588): ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ –Μέρος Α΄

3 Comments

armada1

Απεικόνιση της Ισπανικής Αρμάδας.
.

Neptune Spanish galleonΜία σύγχρονη ανακατασκευή ενός ισπανικού γαλιονιού.
.
Αυτό είναι ένα «ιστορικό σενάριο» που έχω γράψει σχετικά με το τι θα είχε συμβεί αν το 1588 η Ισπανική Αρμάδα είχε νικήσει τον Αγγλικό στόλο και κατακτούσε την Αγγλία. Το σενάριο επεκτείνεται στην αποφασιστική επίδραση που θα είχε αυτό τα γεγονός στη συνολική Ιστορία της Ευρώπης και του κόσμου. Παρότι είναι γραμμένο σε μορφή «ιστορικού αφηγήματος» (επειδή μου είχε ζητηθεί να το γράψω με αυτή τη μορφή) είναι βασισμένο σε πραγματικά και ελπίζω αδιάσειστα ιστορικά επιχειρήματα. Ελαβα κυρίως υπόψη κάποιους τυχαίους παράγοντες οι οποίοι στην πραγματική Ιστορία λειτούργησαν υπέρ των Αγγλων, ενώ στο παρόν σενάριο θεωρώ ότι αυτό δεν συνέβη, π.χ. οι καιρικές συνθήκες οι οποίες στην πραγματικότητα ευνόησαν πολύ τους Αγγλους.
Αρχικά παραθέτω μία εισαγωγή με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα έως τον απόπλου της Αρμάδας. Έπειτα ακολουθεί μία δική μου σύνθεση του πως θα είχαν τα γεγονότα σε περίπτωση ισπανικής υπερίσχυσης.

.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κατά τον 16ο αιώνα η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση των «Διαμαρτυρομένων» έναντι των αυθαιρεσιών του Παπισμού και της Ιεράς Εξέτασης είχε διαιρέσει τον Δυτικό χριστιανικό κόσμο. Περί το 1587, οι υποστηρικτές του Καθολικισμού είχαν συσπειρωθεί γύρω από τους Αψβούργους των οποίων οι δυναστείες κατείχαν τους δύο από τους τρεις ισχυρότερους ευρωπαϊκούς θρόνους, της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας των Γερμανών. Επιπροσθέτως, στο ισπανικό κράτος είχαν προσαρτηθεί μεγάλες εκτάσεις της Ευρώπης (Πορτογαλία, Φλάνδρα, το ήμισυ της Ιταλίας, κ.α.) ενώ άλλες περιοχές (ιταλικά κράτη κ.α.) αποτελούσαν προτεκτοράτα του. Το τρίτο μεγάλο ευρωπαϊκό βασίλειο, η Γαλλία, βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Καθολικής Λίγκας. O Γάλλος βασιλέας Ερρίκος Γ΄ ήταν ουσιαστικά «όμηρος» του ηγέτη της Λίγκας, Δούκα του Γκιζ (Guise) ο οποίος με την σειρά του ελεγχόταν από τον Ισπανό βασιλέα.
Οι επίμονοι Γάλλοι Προτεστάντες (Ουγενότοι), παρά την εκατόμβη της νύκτας του Αγίου Βαρθολομαίου, αριθμούσαν ακόμη σχεδόν 1.000.000 πιστούς, προκαλώντας αστάθεια στην Γαλλία και δίνοντας την ευκαιρία στην Καθολική Λίγκα να υποκαταστήσει την βασιλική εξουσία. Η Ισπανία είχε επιπλέον προσαρτήσει το εκτεταμένο δίκτυο των πορτογαλικών αποικιών. Η Ισπανική αυτοκρατορία ήλεγχε συνολικά τα παραγωγικότερα και πλουσιότερα τμήματα της Αμερικής και τις πολυάριθμες πορτογαλικές και ισπανικές αποικιακές βάσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Ο άφθονος αμερικανικός χρυσός ο οποίος μεταφερόταν από τις ισπανικές νηοπομπές στα βασιλικά θησαυροφυλάκια της Μαδρίτης, εξασφάλιζε την υπεροχή του βασιλείου έναντι οποιουδήποτε άλλου στην Ευρώπη. Κατά την άποψη πολλών, η Ισπανική αυτοκρατορία ήταν η ισχυρότερη του πλανήτη, ισχυρότερη από τις σύγχρονες της των Οθωμανών, των Μουγκάλ (Mughal, «Μογγόλων») της Ινδίας ή των Μινγκ της Κίνας.
Από την άλλη πλευρά, ο Προτεσταντισμός είχε επικρατήσει επίσημα στα κράτη της Αγγλίας, της Σκωτίας, των σκανδιναβικών, των βορείων γερμανικών και των βαλτικών χωρών. Παρά ταύτα, μεγάλο μέρος των υπηκόων του Άγγλου βασιλέα παρέμενε καθολικό επειδή όλοι οι Ιρλανδοί και σημαντικό ποσοστό των Άγγλων και των Ουαλών παρέμενε πιστό στην παπική εκκλησία. Στην Σκωτία είχε επικρατήσει το προτεσταντικό δόγμα του Καλβίνου, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος των Ορεσίβιων Σκώτων (Highlanders- Χάιλάντερς) και σημαντικό ποσοστό των Πεδινών (Lowlanders) παρέμεναν Καθολικοί. Οι Γερμανοί Προτεστάντες των Κάτω Χωρών είχαν επαναστατήσει από καιρό εναντίον των Ισπανών επικυρίαρχων τους. Ο αγώνας για την ελευθερία, σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, οδήγησε στην βαθμιαία διαφοροποίηση τους από το υπόλοιπο γερμανικό έθνος. Έτσι διαμορφώθηκε κατά τους 16ο-17ο αιώνες το ολλανδικό έθνος.

Συνεχεια αναγνωσης

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ: Οι σχέσεις Αγγλων-Σκώτων ανά τους αιώνες και η τωρινή κατάσταση

2 Comments

flags2

Οπως είναι γνωστό, η 18η Σεπτεμβρίου 2014 είναι η ημέρα κατά την οποία θα διενεργηθεί το πολυσυζητημένο  δημοψηφισμα για την Ανεξαρτησία της Σκωτίας. Με αφορμή αυτό το δημοψηφισμα, παραθέτω μία Ιστορία των ιστορικο-πολιτικών σχέσεων Αγγλων και Σκώτων από το σχηματισμό των δύο εθνών (περίπου την ίδια εποχή) έως σήμερα, στις οποίες τη σημαντικότερη θέση έχει η επίσημη ένωση τους σε ένα βασίλειο το 1707 και το παρασκήνιο της. Στο τέλος του άρθρου ερευνώ την κλιμάκωση του σύγχρονου αγώνα των Σκώτων για ανεξαρτησία και τα προβλήματα που παρουσιάζει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.  Αξίζει να σημειωθεί ότι οι θεμελιωτές και των δύο εθνών, Αγγλων και Σκώτων, προέρχονται από χώρες εκτός της Βρετανίας:  οι πρώτοι από τη Γερμανία και οι δεύτεροι από την Ιρλανδία.

Την ίδια περίπου εποχή κατά την οποία οι Αγγλοσάξονες και άλλοι Γερμανοί αποβιβάσθηκαν στη Βρετανία και άρχισαν την κατάκτηση των εδαφών που αργότερα κατέστησαν η σύγχρονη Αγγλία (5ος αι. μ.Χ.), ένα μέρος της ισχυρότερης ιρλανδικής φυλής, των Σκώτων, εγκαταστάθηκε στην αντίπερα ακτή της Καληδονίας (βόρεια Βρετανία, περίπου η σημερινή Σκωτία), ιδρύοντας το βασίλειο του Νταλ-Ριάτα (ή Νταλ-Ριάντα). Έχει υποτεθεί ότι αυτός ο αποικισμός αφορούσε μισθοφόρους οι οποίοι είχαν κληθεί από τους Βρετανούς ως πρόφραγμα έναντι των Πίκτων επιδρομέων (όπως πχ η προγενέστερη μετακίνηση των Ουοταδίνων). Οι Πίκτοι (Picti, οι «βαμμένοι» στην λατινική επειδή διατηρούσαν το αρχαίο κελτικό έθιμο της χρήσης δερματοστιξία σώματος πριν από την μάχη) ήταν ένας προ-κελτικός λαός της Καληδονίας ο οποίος εκείνη την εποχή είχε σχεδόν εκ-κελτιστεί και είχε ενσωματώσει τις περισσότερες άλλες φυλές της. Οι ίδιοι αυοαποκαλούντο «Κρούθνοι». Οι Βρετανοί χρησιμοποιούσαν γενικά την ρωμαϊκή διδαχή της αντιμετώπισης ενός βαρβάρου λαού στρέφοντας εναντίον του έναν άλλο.
Στην Ιρλανδία, η οποία δεν απειλήθηκε ποτέ από τους Ρωμαίους, οι τοπικές κελτικές φυλές αντιμάχονταν για την εξουσία. Βαθμιαίως παρουσιάστηκαν μερικοί πολέμαρχοι οι οποίοι επεξέτειναν σημαντικά την επιρροή τους και οι οποίοι ενθρονίζονταν στον ιερό λόφο της Τάρα.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούσαν ότι οι Αγγλοσάξονες αποτελούσαν τους κύριους προγόνους του σύγχρονου αγγλικού έθνους και ότι οι Άγγλοι είναι κατά βάση ένας γερμανικός λαός επειδή οι πρόγονοι τους εξόντωσαν ή εξεδίωξαν τους γηγενείς Κέλτες προς την περιφέρεια του νησιού. Από τότε, οι επιστήμες της αρχαιολογίας, της ανθρωπολογίας, κ.α. έδειξαν πως αυτό δεν ισχύει. Οι Άγγλοι κατάγονται κυρίως από τον γηγενή πληθυσμό των Βρετανικών Νήσων (όπως και οι γειτονικοί τους σύγχρονοι κελτικοί λαοί) ο οποίος υιοθέτησε πρώτα την κελτική γλώσσα και έπειτα τη γερμανική αγγλοσαξονική των κατακτητών. Το ίδιο συμβαίνει με την προέλευση των Γάλλων, Ισπανών, κ.α. οι οποίοι κατάγονται κυρίως από τον προ-κελτικό πληθυσμό της χώρας, ο οποίος εκ-κελτίστηκε λόγω της πολιτισμικής αλληλεπίδρασης και αργότερα εκλατινίστηκε λόγω της ρωμαϊκής κατάκτησης. Η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού των αγγλοσαξονικών βασιλείων από τον 7ο αιώνα και εξής, αποτελείτο από εκ-γερμανισμένους Κέλτες οι οποίοι μιλούσαν την γλώσσα των κατακτητών και αυτοαποκαλούνταν πλέον «Σάξονες». Η ηγετική τους τάξη αποτελείτο κυρίως από γνήσιους Σάξονες αλλά και μερικούς εκ-γερμανισμένους Κέλτες αριστοκράτες. Οι γνήσιοι Σάξονες αποτέλεσαν την πλειοψηφία μόνο στους μικρούς παράκτιους θύλακες στους οποίους αποβιβάστηκαν αρχικά.

More