Home

ΟΙ ΠΡΩTΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΑΡΑΒΕΣ: προέλευση, ενοποίηση και πρώιμη πολεμική τέχνη

5 Comments

caliph_gif

Η επέκταση του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Με το βαθύτερο χρώμα, η αρχική επέκταση του Ισλάμ υπό τον Μωάμεθ.
.
Οι Άραβες συνιστούν τον κύριο σύγχρονο πληθυσμό της σημιτικής γλωσσικής ομάδας. Οι άλλοι λαοί που τη συγκροτούν είναι οι Ισραηλίτες και οι σημιτόγλωσσοι λαοί της Αιθιοπίας. Ωστόσο οι σημιτόγλωσσοι Αιθίοπες έχουν εξακριβωμένη κουσιτική καταγωγή. Κοιτίδα των αρχαίων Αράβων υπήρξε η εκτεταμένη Χερσόνησος που φέρει έως σήμερα την ονομασία τους (άλλες θεωρίες τοποθετούν το λίκνο τους στη νότια Μεσοποταμία ή στην Αρμενία). Οι βόρειοι Άραβες, δηλαδή οι κάτοικοι της κεντρικής και της βόρειας Αραβικής Χερσονήσου, αποτελούσαν έναν νομαδικό λαό με κτηνοτροφική κυρίως οικονομία, ο οποίος αρεσκόταν σε επιδρομές στις γειτονικές χώρες. Η γλώσσα τους αποτέλεσε τη βάση της μεταγενέστερης κλασσικής αραβικής. Οι νότιοι Άραβες, των οποίων η γλώσσα διέφερε από τη βορειοαραβική, αποτελούσαν έναν λαό μόνιμα εγκατεστημένο στη νοτιοδυτική Αραβία, με μικτή γεωργική και κτηνοτροφική οικονομία. Ανέπτυξαν έναν αξιόλογο αρχαίο πολιτισμό από τις αρχές της πρώτης προχριστιανικής χιλιετίας (βασίλεια του Σαβά, των Χιμυαριτών κ.ά.). Η προϊσλαμική αραβική θρησκεία υπήρξε πολυθεϊστική και ομοίαζε αρκετά με αυτές των άλλων σημιτικών λαών.
Με την ισλαμική επικράτηση στις χώρες της «Εύφορης Ημισελήνου» (Συρία, Παλαιστίνη και Μεσοποταμία), οι Άραβες αφομοίωσαν τους προϋπάρχοντες σημιτικούς λαούς, δηλαδή τους Αραμαίους, τους Χανααναίους-Φοίνικες, τους απογόνους των Ασσυροβαβυλωνίων κ.ά., οι οποίοι μιλούσαν πλέον στο σύνολο τους την αραμαϊκή γλώσσα, η οποία είχε επικρατήσει πλήρως στην περιοχή από τον 2ο αι. π.Χ. και ομοίαζε αρκετά με την αραβική. Αντίθετα, οι σύγχρονοι Άραβες της βόρειας Αφρικής δεν έχουν σημιτική καταγωγή στη συντριπτική τους πλειοψηφία, επειδή αποτελούν εξαραβισμένους ισλαμικούς λαούς οι οποίοι είναι απογόνοι Χαμιτών, δηλαδή Αιγυπτίων και Λιβύων-Βερβέρων (στη Λιβύη και στο Μαγκρέμπ). Ωστόσο οι Χαμίτες είναι οι στενότεροι συγγενείς των Σημιτών ενώ οι συγκεκριμένοι λαοί έχουν υιοθετήσει πλήρως την αραβική γλώσσα και τα αραβικά ήθη και έθιμα. Η μόνη εξαίρεση είναι οι Βέρβεροι της Τυνησίας, Αλγερίας, Μαρόκου, Μάλι και άλλων δυτικών αφρικανικών χωρών που διατήρησαν τη γλώσσα και τα έθιμα τους αλλά έχουν επηρεαστεί βαθιά από τον αραβικό πολιτισμό. Οι Άραβες του Σουδάν, της Μαυριτανίας, του Μάλι, της Ζανζιβάρης κ.ά. είναι κυρίως απόγονοι εξαραβισμένων Κουσιτών, Βερβέρων και μαύρων Αφρικανών.

Συνεχεια αναγνωσης

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΑΣΣΑΝΙΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ- ΜΕΡΟΣ Β΄

2 Comments

sassanian  cavalry

sassanian cavalry 2
Αναπαράσταση Σασσανίδη ιππέα μέσης κατηγορίας από τον Ardeshir Radpour. Φερει  αλυσοθωράκιση,  κράνος σύνθετης κατασκευής  το οποίο  υιοθέτησαν  και οι Ρωμαίοι, προστατευτικά  ελάσματα αντιβραχίονα, ελαφρά λόγχη, σύνθετο τόξο σακικού τύπου (κληρονομιά από τους Πάρθους προκατόχους) και σπάθη (Image courtesy of Ardeshir  Radpour).

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ

Ως τμήματα του σασσανιδικού στρατού αναφέρονται τα σώματα των Καδισηνών και των «Αθανάτων». Οι πρώτοι αποτελούσαν τον αραβο-αραμαϊκό λαό της υποτελούς στους Πέρσες Καδισίας (Qadisiya στην αραβική γλώσσα), στο σημερινό δυτικό Ιράκ. Οι «Αθάνατοι» («Varhranigan khvaday» στην ιρανική) ήταν το επίλεκτο σώμα του περσικού στρατού, η ανακτορική φρουρά του Μεγάλου Βασιλέα. Αντιστοιχούσαν στην ομώνυμη προσωπική φρουρά των αρχαίων Αχαιμενιδών βασιλέων της Περσίας. Οι «Αθάνατοι» του Ξέρξη είχαν πολεμήσει εναντίον των Ελλήνων το 480-479 π.Χ., χωρίς επιτυχία. Οι Σασσανίδες, πιστοί στην πολιτική τους να διεκδικούν ολόκληρη την αχαιμενιδική κληρονομιά, είχαν ανασυστήσει αυτήν τη μονάδα. Άλλο σώμα υπό τις άμεσες διαταγές του Πέρση μονάρχη, ήταν οι αναφερόμενοι ως «αυτοθυσιαζόμενοι», των οποίων ένας από τους διοικητές ήταν Βυζαντινός. Αυτό, ενδεχομένως, δείχνει ότι επρόκειτο για μισθοφόρους ή ξένους φυγάδες, προστατευόμενους των Περσών.

Συνεχεια αναγνωσης

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΑΣΣΑΝΙΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ- ΜΕΡΟΣ Α΄

2 Comments

sassanian
Αναπαράσταση Σασσανίδη ιππέα από τον Ardeshir Radpour. Παρατηρείστε τα κοινά στοιχεία του κράνους του με το υστερορωμαϊκό κράνος της περσικής ομάδας του άρθρου ΟΙ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΕΣ ΤΟΥ ΥΣΤΕΡΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ , κυρίως τα ενισχυμένα υπερόφρυα τόξα και τη σύνθετη κατασκευή. Οι Ρωμαίοι πρόσθεσαν παραγναθίδες στον αρχικό περσικό τύπο (Image courtesy of   Ardeshir  Radpour).

Οι Σασσανίδες υπήρξαν ένα περσικό ιερατικό γένος του Φαρς (Περσίδος) το οποίο το 224-226 μΧ ανέτρεψε τη δυναστεία των Πάρθων και κατέλαβε όλο το Παρθικό Βασίλειο μετατρέποντας το έτσι σε Σασσανιδικό. Η αυτοκρατορία των Σασσανιδών ήταν ισχυρότερη από την παρθική, στηριζόμενη σε έναν ισχυρό και πολυάριθμο στρατό. Με αυτόν τον τρόπο, οι Σασσανίδες αντιμετώπισαν με επιτυχία αρκετούς ισχυρούς εχθρούς στα σύνορα τους, κυρίως τους Κουσανούς, τους Ρωμαίους/Βυζαντινούς και τις Ουννικές φυλές, κυρίως τους επικίνδυνους Εφθαλίτες. Η αυτοκρατορία τους διατηρήθηκε έως τις αρχές του 7ου αιώνα, όταν ένας αυτοκαταστροφικός πόλεμος του βασιλιά Χοσρόη Β΄ εναντίον των Βυζαντινών επέφερε την εξάντληση της. Ετσι όταν οι στρατοί του Ισλάμ εμφανίσθηκαν στα δυτικά σύνορα του Σασσανιδικού Βασιλείου, αυτό ήταν σχεδόν ανίκανο να αποκρούσει τους εισβολείς. Εως το 649 μΧ, όλα τα σασσανιδικά εδάφη, εκτός της μικρής Δαϋλαμιτικής χώρας, κατέστησαν μουσουλμανικά και ο τελευταίος Σασσανίδης πρίγκηπας βρήκε καταφύγιο στην Κίνα της Δυναστείας Τανγκ. Εκεί η λαμπρή περσική δυναστεία έσβησε μακριά από την πατρίδα της. Αργότερα και οι Δαϋλαμίτες εξισλαμίσθηκαν.
Όπως και οι Πάρθοι προκάτοχοι τους, οι Σασσανίδες Πέρσες στηρίζονταν κυρίως στο ιππικό τους. Εντούτοις, δεν υπέπεσαν στο σφάλμα των πρώτων να εκμηδενίσουν τον ρόλο του πεζικού. Γενικά ο στρατός τους ήταν πιο επιθετικός και πιο αξιόμαχος από τον παρθικό.

Συνεχεια ανάγνωσης