Home

Βαρθολομαίος Μητρόπουλος (Μίτρε), πρώτος Πρόεδρος της Αργεντινής (Β΄ μέρος)

1 Comment

Mitre 1861Ο Βαρθολομαίος Μίτρε το 1861 με τη στολή του στρατηγού του Μπουένος Αϊρες.

.

Π. Δεληγιάννης

.

Συνέχεια από το Α΄ Μέρος

            Το 1852 ο Μίτρε επέστρεψε στην Αργεντινή μετά την ανατροπή του Ρόζας όταν εκείνος ηττήθηκε από τον Χοσέ ντε Ουρκίθα στην μάχη του Κασέρος. Ο Μίτρε κατέστη γρήγορα ένας από τους ηγέτες οι οποίοι επικράτησαν στην επαρχία του Μπουένος Αϊρες και πρωτοστάτησε στην απόσχιση της από την Αργεντινή Συνομοσπονδία το ίδιο έτος. Σε αυτή τη φάση, ο Μητρόπουλος ήλθε αντιμέτωπος με τους φεντεραλιστές και συντάχθηκε με τους συγκεντρωτικούς. Στην ανεξάρτητη Δημοκρατία του Μπουένος Αϊρες (1852-1861) ανέλαβε υψηλά πολιτικά αξιώματα και ελαβε τον στρατιωτικό βαθμό του στρατηγού. Το 1853 ήταν από εκείνους που απέρριψαν το Σύνταγμα το οποίο προσέφερε ο Ουρκίθα για την επανενοποίηση της χώρας.

More

Βαρθολομαίος Μητρόπουλος (Μίτρε), πρώτος Πρόεδρος της Αργεντινής (Α΄μέρος)

1 Comment

Mitre at age33, 1854Ο Μητρόπουλος το 1854.

.

Π. Δεληγιάννης

.

            Με αυτό το άρθρο, συνεχίζω τα αφιερώματα σε Ελληνες οι οποίοι έχουν επιτύχει πολλά έξω από τα μητροπολιτικά όρια, συχνά πέρα από τους ωκεανούς. Η Ισπανική αντιβασιλεία του Ρίο ντε λα Πλάτα αποτέλεσε τη βάση από την οποία σχηματίσθηκαν αργότερα τα κράτη της Αργεντινής, της Ουρουγουάης, της Παραγουάης και της Βολιβίας (Ανω Περού). Η αντιβασιλεία ιδρύθηκε το 1776 όταν η Διοίκηση του Λα Πλάτα αποσπάσθηκε διοικητικά από το ισπανικό Περού λόγω της αύξησης του πληθυσμού της και κυρίως για λόγους άμυνας έναντι της επιβουλής των Βρετανών και άλλων ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων. Αργότερα έφθασαν στις εκβολές του μεγάλου ποταμού Λα Πλάτα οι πρώτοι Ελληνες εμποροναυτικοί από την Υδρα και σε λίγο και από τις Σπέτσες. Αλλά η παρουσία Ελλήνων αποίκων από την Βόρειο Ηπειρο, στη χώρα που έμελε αργότερα να ονομασθεί «Αργεντινή» ήταν παλαιότερη όπως θα δούμε στη συνέχεια. Η κατάληψη της μητροπολιτικής Ισπανίας από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα έδωσε την ευκαιρία στους Ισπανοαμερικανούς πατριώτες να επαναστατήσουν αρχικά εναντίον του βασιλιά της Ισπανίας αλλά αργότερα και εναντίον κάθε μορφής ισπανικού ελέγχου.

            Το 1810 ο Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου από τη Μυτιλήνη ή τις Σπέτσες βρήκε τη χώρα σε επαναστατικό αναβρασμό όταν έφθασε εκεί με το πλοίο του και τα δύο αδέρφια του. Το επόμενο έτος έφθασε στο Λα Πλάτα και ο Υδραίος Νικόλαος Κολμανιάτης (γνωστός αργότερα ως “Nicolas Jorge”) με το πλοίο και το πλήρωμα του. Οι δύο Ελληνες πλοίαρχοι βρίσκονταν σε αναζήτηση νέας πατρίδας και σύντομα ενώθηκαν με τους επαναστάτες. Ηταν ανάμεσα σε εκείνους που επιφορτίσθηκαν με την οργάνωση και τη στελέχωση του επαναστατικού ναυτικού του Λα Πλάτα το οποίο τέθηκε υπό τις διαταγές του Ιρλανδού ναυάρχου Ουίλιαμ Μπράουν.

More

Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ: H ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ

Leave a comment

Inca  Peruvian battle1

            Φονική  σύρραξη  ανάμεσα  σε  πολεμιστές  των  προκολομβιανών  Ανδεων  σε  πίνακα  του  Βέλγου  Jean  Τorton.  Η  ομοιομορφία  των  ενδυμασιών  είναι  συμβατική  και  δεν  υφίστατο  στην  πραγματικότητα, τουλάχιστον  πριν  την αυτοκρατορία  των  Ινκας..  Τα  υπόλοιπα  στοιχεία  ένδυσης  και  οπλισμού  είναι  σε  γενικές  γραμμές  έγκυρα.  Παρατηρείστε  το  ρόπαλο  με  την  ακτινοειδή  χάλκινη  κεφαλή,  το  πιο  δημοφιλές  όπλο  κατά  την  εποχή  των  Ινκας  (copyright: Jean  Torton)

Η  έλλειψη  καλλιεργήσιμης  γης  και  η  επιθετικότητα  των  γειτονικών  φυλών  ανάγκασε  τον  Μάνκο  Καπάκ,  ιδρυτή  της  δυναστείας  των  Ίνκας (μίας  φυλής  της  εθνογλωσσικής  ομάδας  Κετσούα),  να  οδηγήσει  τη  φυλή  του  από  το  Πακάρι  Τάμπου  σε  μια  πορεία  προς  αναζήτηση  νέας  πατρίδας.  Τελικά  οι  Ίνκας  εισχώρησαν  στην  εύφορη  κοιλάδα  του  Κούσκο,  όπου  επιτέθηκαν  στους  κατοίκους  του  ομώνυμου  χωριού  και  τους  εξεδίωξαν.  Από  το  Κούσκο  άρχισαν  να  διενεργούν  επιδρομές  εναντίον  των  γειτονικών  οικισμών,  καθιστώντας  εντέλει  φόρου  υποτελείς  αρκετούς  από  αυτούς.  Έτσι  δημιουργήθηκε  το  πρώτο  βασίλειο  των  Ίνκας.  Οι  διάδοχοι  του  Μάνκο,  ο  Σίντσι  Ρόκα  και  ο  Γιόκε  Γιουπάνκι,  αναφέρονται  από  την  παράδοση  των  Ίνκας  ως  φιλειρηνικοί  ηγεμόνες  που  δεν  προσέθεσαν  νέες  κατακτήσεις  στο  βασίλειο.  Παρά  ταύτα,  οι  νέες  συνθήκες  που  διαμορφώθηκαν  οδήγησαν  στην  επέκταση  του.  Σύμφωνα  με  μια  άποψη,  αυτές  οι  συνθήκες  σχετίζονται  με  την  αλλαγή  του  κλίματος  στις  κεντρικές  Άνδεις  κατά  τον  14ο  αι.,  η  οποία  επέφερε  μικρή  μείωση  των  βροχοπτώσεων  στην  περιοχή.  Η  ευφορία  της  κοιλάδας  του  Κούσκο  εξαρτάται  σε  μεγάλο  βαθμό  από  τις  βροχοπτώσεις,  γι’  αυτό  εκτιμάται  πως  υπήρξε  σημαντική  κάμψη  της  γεωργικής  παραγωγής  ενώ  μερικές  εκτάσεις  ενδεχομένως  ερημώθηκαν.  Οι  Ίνκας  όφειλαν  να  αντιμετωπίσουν  την  κρίση  με  την  κατάκτηση  περισσότερης  καλλιεργήσιμης  γης  ή  υδάτινων  πόρων  για  άρδευση.  Αυτό  οδήγησε  τον  νέο  ηγεμόνα  Μάυτα  Καπάκ,  έναν  πανήψυλο  και  επιθετικό  νέο  όπως  περιγράφεται,  σε  νέους  πολέμους.  Κατά  την  αρχή  της  βασιλείας  του,  οι  Ίνκας  άρχισαν  να  χρησιμοποιούν  πηγές  νερού  που  ανήκαν  στην  επικράτεια  μιας  γειτονικής  φυλής.  Οι  άνδρες  της  υπερασπίστηκαν  τα  εδάφη  τους  με  αποτέλεσμα  να  εκραγεί  ένας  σκληρός  πόλεμος  με  τους  Ίνκας.  Οι  πολεμιστές  του  Μάυτα  ήταν  οι  τελικοί  νικητές.  Σκότωσαν  πολλούς  από  τους  εχθρούς,  λεηλάτησαν  τις  εστίες  τους,  προσάρτησαν  μερικά  εδάφη  τους  και  υποχρέωσαν  τους  επιζώντες  να  πληρώνουν  φόρο.

Διαβαστε περισσότερα

%d bloggers like this: