Home

Μία συμβολή στην Eντυπη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Leave a comment

synenteuxi

Εδώ:  http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=421361 , μπορείτε να  διαβάσετε  μία συνέντευξη μου στην Εντυπη  “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”  της  19ης  Μαρτίου, για την οποία  ευχαριστώ  θερμά τους  Βλάση Αγτζίδη  και Γιώργο Κιούση.  Εξίσου ευχαριστώ την Ελενα Μετελεβα η οποία είχε την καλοσύνη να μεταφράσει ένα σχετικό άρθρο μου στη ρωσική γλώσσα:  http://elramd.com/dve-ukrainy-vzglyad-grecheskogo-istorika/

Και φυσικά  ευχαριστώ θερμά  τους χιλιάδες αναγνώστες και τους φίλους ιστολόγους, οι οποίοι  στηρίζουν αυτόν τον ιστότοπο.

Το  κείμενο:

Δύο Ουκρανίες διεκδικούν την «ουκρανικότητα»

Οι Ρώσοι είναι αναγκασμένοι ιστορικά να κρατήσουν υπό την επιρροή τους όλη την Ουκρανία

«Οι Ρωσο-ουκρανοί δεν είναι απλώς μειονότητα. Αποτελούν τον μισό πληθυσμό».

Συνέχεια  ανάγνωσης

Advertisements

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ – ΜΕΡΟΣ Β΄

6 Comments

German infantry in Sevastopol

            Γερμανικό πεζικό κατά την πολιορκία της Σεβαστούπολης το 1942.

Συνέχεια από το Α΄  ΜΕΡΟΣ

.

            Τα σχέδια των Ρώσων να καταστρέψουν την Οθωμανική αυτοκρατορία, να προσαρτήσουν την Κωνσταντινούπολη και τις ευρωπαϊκές κτήσεις της και να καταστήσουν υποτελή τους τα μουσουλμανικά κρατίδια που θα σχηματίζονταν στις ασιατικές κτήσεις της, και ο φόβος των Βρετανών και των Γάλλων ότι τα ρωσικά σχέδια θα πραγματοποιούνταν, οδήγησαν στην έκρηξη του πολέμου της Κριμαίας (Κριμαϊκός). Το 1853 ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας νίκησε συντριπτικά τον τουρκικό, και τον επόμενο χρόνο οι θορυβημένοι Βρετανοί και Γάλλοι σύμμαχοι των  Τούρκων αποβίβασαν μία μεγάλη στρατιά στη Μπαλακλάβα της Κριμαίας, και σε λίγο άρχισαν να πολιορκούν τη Σεβαστούπολη, τον βασικό ναύσταθμο του ρωσικού στόλου (και σήμερα). Οι Ρώσοι αυτοβύθισαν αρκετά πλοία τους στην είσοδο του λιμανιού προκειμένου να αποτρέψουν την είσοδο των εχθρικών πολεμικών. Μία σειρά από σκληρές μάχες δόθηκαν στον περίγυρο της πολιορκημένης Σεβαστούπολης, με σημαντικότερες εκείνες του Ικκερμαν και της Μπαλακλάβα, στην οποία αποδεκατίσθηκε και η περίφημη βρετανική  Ελαφρά Ταξιαρχία.

  Συνεχεια αναγνωσης

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ – ΜΕΡΟΣ Α΄

2 Comments

 Yalta

O ηγέτης της ΕΣΣΔ  Ιωσήφ Στάλιν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φρ. Ντ. Ρούσβελτ και ο πρωθυπουργός του ΗΒ Ουίνστον Τσώρτσιλ στο ανάκτορο της Λιβαδειάς κοντά στη Γιάλτα.

crimea

.

            Η μεγάλη χερσόνησος της Κριμαίας έχει μακρά και πολυτάραχη ιστορία, κυρίως λόγω της γεωπολιτικής θέσης της και της ευφορίας της. Η θέση της ως γεωφυσική προεξοχή στον Εύξεινο Πόντο, ελέγχει τις βόρειες ακτές της συγκεκριμένης θάλασσας ενώ ο κάτοχος της Κριμαίας μπορεί να απειλεί  και τις υπόλοιπες ακτές της. Ο κάτοχος της Κριμαίας μπορεί να ελέγχει σε σημαντικό  βαθμό και τα εδάφη  στα βόρεια της (παλαιά  στέππα).  Αποψη μου είναι  ότι η Κριμαία είναι ένα  γεωφυσικό  αλλά και  γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό “νησί” ευρισκόμενη ανάμεσα σε μία θάλασσα από νερό και μία  “θάλασσα” από  λειμωνες (στέππα).

            Κατά την αρχαιότητα, οι γηγενείς κάτοικοι της Κριμαίας ήταν οι Ταύροι, όπως ήταν γνωστοί στους Ελληνες, με άγνωστη προέλευση. Ωστόσο υπάρχει η πιθανότητα συγγένειας τους με τους καρθβελικούς λαούς του Καυκάσου (σύγχρονους Γεωργιανούς, Μιγγρελους, Λαζούς κ.α.). Πρόκειται για τον λαό στον οποίο αναφέρεται ο Ευρυπίδης στο έργο του φιγένεια ν Ταύροις. Οι Ελληνες αποκαλούσαν την χερσόνησο ‘Ταυρίδα’ από τους κατοίκους της. Περί τα τέλη της 2ης χιλιετίας π.Χ., οι Κιμμέριοι, ινδοευρωπαϊκός νομαδικός λαός, κατέκτησαν τη σύγχρονη ουκρανική στέππα και το μεγαλύτερο μέρος της Κριμαίας, καθιστώντας πολιτικό τους κέντρο τη χερσόνησο του Κερτς (ανατολική προέκταση της Κριμαίας).

            Οι Σκύθες, ιρανικός λαός και πιθανώς συγγενής των Κιμμέριων, τους επιτέθηκαν και τους εκδίωξαν από τη στέππα και από την Κριμαία. Μόνο μερικοί θύλακες Κιμμερίων επέζησαν στις χερσονήσους του Κερτς και του Ταμάν, οι οποίοι ενώθηκαν με τους Ελληνες αποίκους που έφθασαν στην περιοχή κατά τους 7ο-6ο αι. π.Χ. Οι Ιωνες Ελληνες άποικοι από τη Μίλητο ίδρυσαν στην Ανατολική Κριμαία μία σειρά από σημαντικές πόλεις όπως το Παντικάπαιο (σημερινό Κερτς), τη Θεοδοσία (σημερ. Φεοντοσίγια), το Νυμφαιο, το Κιμμερικό κ.α. Οι συγκεκριμένοι Ιωνες απορρόφησαν εθνικά τους εναπομείναντες Κιμμέριους. Λίγο αργότερα, η Δυτική Κριμαία έγινε πεδίο αποικισμού των Δωριέων. Η Ηράκλεια, αποικία των Μεγάρων στον Νότιο Εύξεινο, ίδρυσε τη Χερσόνησο (κοντά στη σημερινή Σεβαστούπολη) η οποία με τη σειρά της ίδρυσε τον Καλό Λιμένα και την Κερκινίτιδα (σημερινή Ευπατορία).

            Οι Ελληνες ήλεγχαν όλες σχεδόν τις ακτές της Κριμαίας, ενώ το ορεινό εσωτερικό της παρέμεινε στους Ταύρους και το βόρειο  πεδινό  τμήμα της ελεγχόταν από τους Σκύθες. Οι ελληνικές πόλεις κατόρθωσαν να συγκρατήσουν την πίεση των ισχυρών Σκυθών και εν τέλει ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις μαζί τους, προς οικονομικό όφελος και των δύο πλευρών. Ωστόσο ενίοτε οι δύο πλευρές έρχονταν σε αντιπαράθεση.

Συνεχεια αναγνωσης