Home

ΝΟΡΔΙΚΕΣ (ΠΡΟ-ΒΙΚΙΝΓΚ) ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΕΣ VENDEL και VALSGäRDE

1 Comment

25

Πλάγια όψη κράνους το οποίο βρέθηκε στο κοιμητήριο Vendel στην Ταφή 1 (7ος αι.).
.

26

Σύγχρονη αποκατάσταση της περικεφαλαίας του κοιμητηριου Vendel, Ταφής 14 (βλ. παρακάτω), και ενός ξίφους και ασπίδας από το ίδιο. Αναπαράσταση από τον ιστορικό Σύλλογο Wulfheodenas (αυτό υποθέτω).
.
Η περίοδος Vendel (Φέντελ ή Βέντελ στα αγγλικά) της Ιστορίας της Σουηδίας, ουσιαστικά της ανατολικής Σκανδιναβίας, είναι η περίοδος μετά τη Μεγαλη Μεταναστευση των Λαών και πριν την εποχή των Βικινγκς. Διήρκεσε από τα μέσα του 6ου αιώνα μΧ έως το τέλος του 8ου αι και χαρακτηρίζεται από πλούσιες ταφές πολεμαρχων με εντυπωσιακά όπλα. Αυτή η περίοδος της Νορδικής (Σκανδιναβικής) Ιστορίας και ο ομώνυμος πολιτισμός (Vendel) έλαβαν την ονομασία τους από την τοποθεσία Vendel της ιστορικής περιοχής Ούπλαντ (Uppland) της ανατολικής Σουηδίας, όπου ανακαλύφθηκαν κοιμητήρια αυτού του τύπου. Όπως φαίνεται η Ούπλαντ στην οποία αναπτύχθηκαν αργότερα οι σημαντικές πόλεις της εποχής των Βικινγκς Ουψάλα (Uppsala) και Ζιγκτούνα (Sigtuna) ήταν πολύ σημαντική πολιτικά και κατά την περίοδο Vendel. Η περιοχή ήταν μάλλον το πολιτικό κέντρο της φυλής των Σβέαρ (Πρωτο-Σουηδοί) οι οποίοι επεκτάθηκαν σε αυτήν από τη Zβέαλαντ (Svealand), την κοιτίδα τους στα νότια.
Μία άλλη πολύ σημαντική αρχαιολογική τοποθεσία της περιόδου Βεντελ είναι η Valsgärde (Φάλσγέρντε), περίπου τρία Χλμ βορείως της Παλαιάς Ουψάλα, της αρχαίας πρωτεύουσας των Σβέαρ βασιλέων. Οι τύμβοι που ανασκάφηκαν στη Valsgärde είχαν ευρήματα του ίδιου τύπου με αυτά της τοποθεσίας Vendel.

Συνεχεια αναγνωσης

Advertisements

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ

Leave a comment

oseberg viking ship

 hansa cog

Ανω εικόνα: Το περίφημο πλοίο Βικινγκ του Οseberg.

Κάτω: Ένα γερμανικό cog, η Νεμεσις του Σκανδιναβικού πολεμικού. Παρατηρείστε τους πυργίσκους στην πλώρη και την πρύμνη, με ακροβολισμένους τοξότες. Στο κατάστρωμα έχουν λάβει θέση οι ναυτικοί και οι πεζοναύτες.

Οι σκανδιναβικές λέμβοι ή πλοία που ήταν προγονικές των πλοίων των Βίκινγκς πρωτοεμφανίζονται σε βραχογραφίες της Νορβηγίας περί το 1500 πΧ. Χιλιετίες εξέλιξης οδήγησαν στα εξαίσια πλοία των Βίκινγκς. Γύρω στο 600 με 700 μΧ τα προγονικά αυτά πλοία ήταν αποκλειστικά κωπήλατα, ελαφρές, εύκαμπτες και εύθραυστες κατασκευές που δεν άντεχαν το βάρος και την πίεση καταρτιού και πανιού. Λίγο αργότερα οι Σκανδιναβοί ναυπηγοί απομιμήθηκαν τα πλοία της Μεσογείου, προσθέτοντας ένα μακρύ δοκάρι (τη γνωστή τροπιδα ή καρίνα) κατά μήκος του πυθμένα του πλοίου. Η τροπις τα κατέστησε αρκετά γερά προκειμένου να τοποθετήσουν σε αυτά κατάρτι και πανί. Η προσθήκη της γύρω στο 700 μΧ ήταν η αρχή των κλασσικών πλοίων των Βίκινγκς και από τότε η κινητήριος δύναμη τους δεν ήταν πια μόνο τα κουπιά. Σύντομα υιοθετήθηκε και το τετράγωνο πανί από τη Μεσόγειο, πράγμα που επέτρεψε στους Σκανδιναβούς να ανοιχτούν στα πελάγη μακριά από την πατρίδα τους.

Συνέχεια αναγνωσης

ΚΤΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ AYTΟΚΡΑΤΟΡΙΑ: Η ΑΨΒΟΥΡΓIKH ΕΠΕΚΤΑΣΗ –ΜΕΡΟΣ Β΄

3 Comments

Lepanto 1571

Η  ναυμαχία  της  Ναυπάκτου (1571) ήταν  μία  μεγάλη  νίκη  των  Αψβούργων  σε  βάρος  των  Οθωμανών  Τούρκων.

Τελικά  η  Ιωάννα  έμεινε  η  μόνη  διάδοχος  του  ισπανικού  θρόνου  και  η  ίδια  και  ο  Φίλιππος  έμειναν  οι  ουσιαστικοί  κύριοι  της  Ισπανικής  Αυτοκρατορίας  μετά  τον  θάνατο  της  Ισαβέλλας  το  1504  (ο  πατέρας  της,  Φερδινάνδος  της  Αραγωνίας,  δεν  είχε  επίσημα  δικαιώματα  στον  θρόνο  της  Καστίλης, δηλαδή  του  μεγαλύτερου  βασιλείου).  Ο  γιος  τους,  Κάρολος  των  Αψβούργων,  ο  μετέπειτα  Κάρολος  Ε΄,  έμελε  να  συγκεντρώσει  τη  μεγαλύτερη  κληρονομιά  θρόνων  και  εδαφών  στην  Ευρώπη.  Το  1506  ο  Φίλιππος  ο  Ωραίος  πέθανε  ενώ  το  1507  η  Ιωάννα  κρίθηκε  ανίκανη  να  κυβερνήσει  λόγω  ψυχικής  ασθένειας  και  απομακρύνθηκε  από  τον  θρόνο.  Ο  πατέρας  της,  Φερδινάνδος,  κυβέρνησε  την  Καστίλη  και  τη  δική  του  Αραγωνία  ως  αντιβασιλέας,  ώσπου  να  ενηλικιωθεί  ο  εγγονός  του  Κάρολος.  Τα  δύο  ‘ομόσπονδα’  ισπανικά  βασίλεια  παρέμεναν  επίσημα  διαχωρισμένα  ώσπου  ο  Κάρολος  τα  ένωσε  αργότερα  στο  βασίλειο  της  Ισπανίας  (1516).  Ετσι  οι  Αψβούργοι  απορρόφησαν  και  την  καστιλιανικη  δυναστεία  Τρασταμαρα  (τόσο  ο  Φερδινάνδος  όσο  και  η  Ισαβέλλα  ήταν  Καστιλιάνοι)  όπως  είχε  συμβεί  με  τη  δυναστεία  της  Βουργουνδίας.

Harquebusiers

Σύγχρονη  αναπαράσταση  αρκεβουζιοφόρων  του  πρώτου  μισού  του  17ου  αι.  (source:  Adrian G Vzon)

More

ΚΤΙΖΟΝΤΑΣ ME ΥΠΟΜΟΝH ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ AYTΟΚΡΑΤΟΡΙΑ: Η ΑΨΒΟΥΡΓIKH ΕΠΕΚΤΑΣΗ –ΜΕΡΟΣ Α΄

Leave a comment

tercio

Ένα  ισπανικό  τέρσιο  του  17ου αι  (σχηματισμός  μάχης)  σε  σύγχρονη  απεικόνιση  (copyright:  Desperta    Ferro).  Ο  Ισπανικός  στρατός  ήταν  ο  ισχυρότερος  ευρωπαϊκός  στρατός  του  16ου  αιώνα έως τα  μέσα  του  17ου αι,  ανήκοντας  στους  Αψβούργους.

.

Ο  Κάρολος  ο  Ε΄  των  Αψβούργων  υπήρξε  ο  ισχυρότερος  Ευρωπαίος  μονάρχης  του  πρώτου  μισού  του  16ου  αιώνα.  Η  οικογένεια/δυναστεία  των  Αψβούργων  κατόρθωσε  να  επεκτείνει  ραγδαία  τα  εδάφη  της  και  να  εξελιχθεί  ενδεχομένως  στην  ισχυρότερη  δυναστεία  που  πέρασε  ποτέ  από  τους  θρόνους  της  Ευρώπης  με  ένα  μοναδικό  τρόπο:  όχι  τόσο  χάριν  σε  πολέμους  και  κατακτήσεις  αλλά  κυρίως  μέσω  δυναστικών  γάμων  και  επιλογής  συζύγων  για  τους  γόνους  της,  οι  οποίες  θα  χαρακτηρίζονταν  σήμερα  ως  «πολύφερνοι  νύφες».  Μόνο  που  η  προίκα  τους  δεν  αφορούσε  απλά  οικονομική  ισχύ  αλλά  θρόνους,  βασίλεια  και  τους  θησαυρούς  που  τα  συνόδευαν.  Αυτή  όμως  η  τακτική  και  πολιτική  της  Αψβουργικής  δυναστείας  δεν  μειώνει  ούτε  στο  ελάχιστο  την  ισχύ  του  Αυστριακού-Αψβουργικού  στρατού  της  αυτοκρατορίας  της,  ο  οποίος  ήταν  ένας  από  τους  ισχυρότερους  που  γνώρισε  η  Ευρωπαϊκή  Ιστορία.  Προκειμένου  να  διατηρηθεί  αυτή  η  αχανής  αυτοκρατορία,  έπρεπε  να  υποστηρίζεται  από  στρατιωτικές  δυνάμεις  ανάλογου  επιπέδου.  Κατά  την  εποχή  στην  οποία  αναφέρεται  το  παρόν  άρθρο,  οι  Αψβούργοι  δεν  ήλεγχαν  μόνο  τον  Αυστριακό  στρατό,  αλλά  μία  «πλειάδα»  στρατιωτικών  δυνάμεων  της  Ευρώπης  και  έναν  αυτοκρατορικό  στρατό  ισχυρότερο  από  τον  Αυστριακό:  τον  Ισπανικό,  όπως  θα  δούμε  στη  συνέχεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΤΟ «ΜΟΙΡΑΙΟ ΛΑΘΟΣ» ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ – ΜΕΡΟΣ Β΄

3 Comments

8Γερμανοί στρατιώτες στην ΕΣΣΔ. Η απόφαση του Χίτλερ να εισβάλει στην ΕΣΣΔ το 1941, ήταν ένα από τα χειρότερα λάθη του.

.

Π. Δεληγιάννης

.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ  ΑΠΟ  ΤΟ  Α΄ ΜΕΡΟΣ

.

Σε  αυτή  την  κρίσιμη  στιγμή  για  τη  RAF,  ο  Χίτλερ  αποφάσισε  την  αλλαγή  του  στόχου  των  βομβαρδισμών  –  όπως  έχει  υποτεθεί,  με  αφορμή  την  εμφάνιση  βρετανικών  βομβαρδιστικών  πάνω  από  το  Βερολίνο.  Η  επιλογή  του  ήταν  πράγματι  εσφαλμένη,  όμως  λίγοι  έχουν  αναρωτηθεί  κατά  πόσο  ο  Χίτλερ  γνώριζε  την  τραγική  κατάσταση  της  βρετανικής  αεροπορίας.  Κατά  τον  Β΄  Παγκόσμιο  πόλεμο,  ανεξάρτητα  από  τη  σφοδρότητα  των  βομβαρδισμών,  ήταν  πολύ  δύσκολο  για  τους  αντιμαχόμενους  να  εξακριβώσουν  τις  βλάβες  που  κατάφεραν  στον  αντίπαλο  (ακόμη  και  αν  ήλεγχαν  τον  εναέριο  χώρο),  οι  οποίες  μπορούσαν  να  είναι  και  πολύ  μικρές.

Αυτό  που  γνώριζε  ο  Χίτλερ  ήταν  ότι  οι  γερμανικές  απώλειες  ήταν  τρομακτικές  και  δεν  μπορούσε  να  συνεχίσει  να  «αναλώνει»  αλόγιστα  τα  πολύτιμα  πληρώματα  και  αεροσκάφη  της  Luftwaffe,  χωρίς  να  εξακριβώνει  τις  ζημίες  που  κατάφερε  στις  εγκαταστάσεις  και  στο  δυναμικό  της  RAF.  Κανένας  εμπόλεμος  δεν  ανακοινώνει  στον  εχθρό  τις  απώλειες  του,  αντίθετα  προσπαθεί  να  τον  παραπλανήσει.  Εξάλλου  ο  Χίτλερ  ήταν  απογοητευμένος  από  την  έμπρακτη  διάψευση  στον  βρετανικό  εναέριο  χώρο,  της  αρχικής  πομπώδους  διαβεβαίωσης  του  Γκέρινγκ.

Σε  αυτή  τη  στιγμή  αμηχανίας  για  το  γερμανικό  επιτελείο,  πολλά  μέλη  του  εκτιμούσαν  ότι  θα  ήταν  προτιμότερο  η  Luftwaffe  να  πλήξει  το  βρετανικό  ηθικό  με  επιθέσεις  στις  πόλεις,  μία  θεώρηση  την  οποία  ο  Χίτλερ  εφάρμοσε.  Όμως  η  επιλογή  του  αποδείχθηκε  εσφαλμένη:  η  RAF  επιβίωσε  και  το  ηθικό  των  Αγγλων  πολιτών  δεν  πλήγηκε  σοβαρά,  όπως  δεν  πλήγηκε  και  το  ηθικό  των  Γερμανών  πολιτών  από  τους  πολύ  σφοδρότερους  βομβαρδισμούς  των  πόλεων  τους  από  βαρύτερα  συμμαχικά  βομβαρδιστικά  (1942-1945).  Η  αναμφίβολα  λανθασμένη  επιλογή  του  Χίτλερ  εφαρμόσθηκε  από  τους  ίδιους  τους  Σύμμαχους  σε  πολλαπλάσιο  βαθμό  κατά  το  1942-1945.

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΤΟ «ΜΟΙΡΑΙΟ ΛΑΘΟΣ» ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ – ΜΕΡΟΣ Α΄

3 Comments

1

Οι  ερευνητές  και  οι  ιστορικοί  που  πιστεύουν  ότι  ο  Χίτλερ  ήταν  ένας  ικανός  στρατηγός  και  πολεμικός  αρχηγός  έχουν  αυξηθεί  τις  τελευταίες  δεκαετίες.  Ωστόσο  η  εικόνα  του  ως  ανεπαρκούς  πολεμικού  αρχηγού  ήταν  έως  πρόσφατα  η  επικρατούσα,  κυρίως  λόγω  των  μεταπολεμικών  αναφορών  των  στρατηγών  του  οι  οποίοι  επιχείρησαν  να  αποποιηθούν  την  ευθύνη  της  ήττας,  και  προφανώς  επειδή  η  Γερμανία  δεν  ήταν  η  νικήτρια.  Σύμφωνα  με  αυτήν  την  εικόνα,  ο  Χίτλερ  οδήγησε  τη  Γερμανία  στην  καταστροφική  ήττα  στον  Β΄  Παγκόσμιο  πόλεμο,  τόσο  με  το  να  δημιουργεί  εξωτερικούς  εχθρούς  τους  οποίους  η  χώρα  δεν  μπορούσε  να  νικήσει,  όσο  και  με  το  να  παρεμβαίνει  στο  έργο  των  στρατηγών  του,  ιδιαίτερα  στις  λεπτομέρειες  των  επιχειρήσεων.

Παρότι  ο  Χίτλερ  δεν  μπορεί  με  βεβαιότητα  να  καταταγεί  ανάμεσα  στους  μεγάλους  στρατηγούς  της  Ιστορίας  έχοντας  υποπέσει  σε  αρκετά  λάθη  (αλλά  όχι  καθοριστικά),  πρέπει  να  θεωρείται  σε  γενικά  πλαίσια  ικανός  στρατιωτικός  ηγέτης  και  στρατηγός,  περισσότερο  κατά  το  διάστημα  1933-41.  Η  Γερμανία  δεν  έχασε  τον  πόλεμο  λόγω  κάποιου  «μοιραίου  λάθους»  του,  αλλά  επειδή  δεν  μπορούσε  εξαρχής  να  τον  κερδίσει.

Η  μελέτη  της  Παγκόσμιας  Ιστορίας  δεν  αφήνει  αμφιβολία  ότι  η  συντριπτική  υλική  υπεροχή  των  Συμμάχων  τούς  χάρισε  τη  νίκη.  Η  Συμμαχία  τους  περιελάμβανε  τη  μεγαλύτερη  θαλάσσια  δύναμη,  αποικιακή  αυτοκρατορία  και  Κοινοπολιτεία  στον  κόσμο  (Βρετανία),  τη  χώρα  με  τον  μεγαλύτερο  στρατό  και  μεγαλύτερη  ενδοχώρα  στον  κόσμο  (ΕΣΣΔ)  και  τη  χώρα  με  τη  μεγαλύτερη  βιομηχανική,  οικονομική  και  κεφαλαιακή  ισχύ  (ΗΠΑ).  Συγκρίνοντας  τη  Συμμαχία  με  τον  Αξονα  γενικά,  η  πρώτη  περιελάμβανε  και  τη  χώρα  με  τον  μεγαλύτερο  πληθυσμό  (Κίνα).  Δεν  μπορούσε  να  υπάρξει  τελική  νίκη  για  τη  Γερμανία.

Διαβάστε περισσότερα

%d bloggers like this: