Home

ΝΟΡΔΙΚΕΣ (ΠΡΟ-ΒΙΚΙΝΓΚ) ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΕΣ VENDEL και VALSGäRDE

1 Comment

25

Πλάγια όψη κράνους το οποίο βρέθηκε στο κοιμητήριο Vendel στην Ταφή 1 (7ος αι.).
.

26

Σύγχρονη αποκατάσταση της περικεφαλαίας του κοιμητηριου Vendel, Ταφής 14 (βλ. παρακάτω), και ενός ξίφους και ασπίδας από το ίδιο. Αναπαράσταση από τον ιστορικό Σύλλογο Wulfheodenas (αυτό υποθέτω).
.
Η περίοδος Vendel (Φέντελ ή Βέντελ στα αγγλικά) της Ιστορίας της Σουηδίας, ουσιαστικά της ανατολικής Σκανδιναβίας, είναι η περίοδος μετά τη Μεγαλη Μεταναστευση των Λαών και πριν την εποχή των Βικινγκς. Διήρκεσε από τα μέσα του 6ου αιώνα μΧ έως το τέλος του 8ου αι και χαρακτηρίζεται από πλούσιες ταφές πολεμαρχων με εντυπωσιακά όπλα. Αυτή η περίοδος της Νορδικής (Σκανδιναβικής) Ιστορίας και ο ομώνυμος πολιτισμός (Vendel) έλαβαν την ονομασία τους από την τοποθεσία Vendel της ιστορικής περιοχής Ούπλαντ (Uppland) της ανατολικής Σουηδίας, όπου ανακαλύφθηκαν κοιμητήρια αυτού του τύπου. Όπως φαίνεται η Ούπλαντ στην οποία αναπτύχθηκαν αργότερα οι σημαντικές πόλεις της εποχής των Βικινγκς Ουψάλα (Uppsala) και Ζιγκτούνα (Sigtuna) ήταν πολύ σημαντική πολιτικά και κατά την περίοδο Vendel. Η περιοχή ήταν μάλλον το πολιτικό κέντρο της φυλής των Σβέαρ (Πρωτο-Σουηδοί) οι οποίοι επεκτάθηκαν σε αυτήν από τη Zβέαλαντ (Svealand), την κοιτίδα τους στα νότια.
Μία άλλη πολύ σημαντική αρχαιολογική τοποθεσία της περιόδου Βεντελ είναι η Valsgärde (Φάλσγέρντε), περίπου τρία Χλμ βορείως της Παλαιάς Ουψάλα, της αρχαίας πρωτεύουσας των Σβέαρ βασιλέων. Οι τύμβοι που ανασκάφηκαν στη Valsgärde είχαν ευρήματα του ίδιου τύπου με αυτά της τοποθεσίας Vendel.

Συνεχεια αναγνωσης

ΚΤΙΖΟΝΤΑΣ ME ΥΠΟΜΟΝH ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ AYTΟΚΡΑΤΟΡΙΑ: Η ΑΨΒΟΥΡΓIKH ΕΠΕΚΤΑΣΗ –ΜΕΡΟΣ Α΄

Leave a comment

tercio

Ένα  ισπανικό  τέρσιο  του  17ου αι  (σχηματισμός  μάχης)  σε  σύγχρονη  απεικόνιση  (copyright:  Desperta    Ferro).  Ο  Ισπανικός  στρατός  ήταν  ο  ισχυρότερος  ευρωπαϊκός  στρατός  του  16ου  αιώνα έως τα  μέσα  του  17ου αι,  ανήκοντας  στους  Αψβούργους.

.

Ο  Κάρολος  ο  Ε΄  των  Αψβούργων  υπήρξε  ο  ισχυρότερος  Ευρωπαίος  μονάρχης  του  πρώτου  μισού  του  16ου  αιώνα.  Η  οικογένεια/δυναστεία  των  Αψβούργων  κατόρθωσε  να  επεκτείνει  ραγδαία  τα  εδάφη  της  και  να  εξελιχθεί  ενδεχομένως  στην  ισχυρότερη  δυναστεία  που  πέρασε  ποτέ  από  τους  θρόνους  της  Ευρώπης  με  ένα  μοναδικό  τρόπο:  όχι  τόσο  χάριν  σε  πολέμους  και  κατακτήσεις  αλλά  κυρίως  μέσω  δυναστικών  γάμων  και  επιλογής  συζύγων  για  τους  γόνους  της,  οι  οποίες  θα  χαρακτηρίζονταν  σήμερα  ως  «πολύφερνοι  νύφες».  Μόνο  που  η  προίκα  τους  δεν  αφορούσε  απλά  οικονομική  ισχύ  αλλά  θρόνους,  βασίλεια  και  τους  θησαυρούς  που  τα  συνόδευαν.  Αυτή  όμως  η  τακτική  και  πολιτική  της  Αψβουργικής  δυναστείας  δεν  μειώνει  ούτε  στο  ελάχιστο  την  ισχύ  του  Αυστριακού-Αψβουργικού  στρατού  της  αυτοκρατορίας  της,  ο  οποίος  ήταν  ένας  από  τους  ισχυρότερους  που  γνώρισε  η  Ευρωπαϊκή  Ιστορία.  Προκειμένου  να  διατηρηθεί  αυτή  η  αχανής  αυτοκρατορία,  έπρεπε  να  υποστηρίζεται  από  στρατιωτικές  δυνάμεις  ανάλογου  επιπέδου.  Κατά  την  εποχή  στην  οποία  αναφέρεται  το  παρόν  άρθρο,  οι  Αψβούργοι  δεν  ήλεγχαν  μόνο  τον  Αυστριακό  στρατό,  αλλά  μία  «πλειάδα»  στρατιωτικών  δυνάμεων  της  Ευρώπης  και  έναν  αυτοκρατορικό  στρατό  ισχυρότερο  από  τον  Αυστριακό:  τον  Ισπανικό,  όπως  θα  δούμε  στη  συνέχεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση

%d bloggers like this: