Home

Μία συνεργασία με βρετανικό περιοδικό στρατιωτικής θεματολογίας

Leave a comment

slingshot_cover_309

.

cccccccc

[Slingshot τευχ.308, Σεπτέμβριος 2016]

.

Εδώ και επτά μήνες συνεργάζομαι με το βρετανικό περιοδικό Slingshot, το παλαιότερο στο είδος του το οποίο εκδίδεται από το 1964 και ειδικεύεται στην έρευνα πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

Advertisements

Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΑΡΜΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ (1588): ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ –Μέρος B΄

11 Comments

portuguese galleonΠορτογαλικό γαλεόνι της εποχής. Το πορτογαλικό ναυτικό ελεγχόταν από τον Φίλιππο.
.

mapΧάρτης της χερσαίας κατάκτησης της Αγγλίας. Τα βέλη δείχνουν τις επιχειρήσεις των Ισπανών και των συμμάχων τους (Ουαλών και Ιρλανδών) για την κατάληψη του Λονδίνου, του Μπρίστολ και άλλων πόλεων.
.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ  Α΄ ΜΕΡΟΣ
.
Την επόμενη ημέρα, ο Σάντα Κρούζ ειδοποίησε τον Δούκα της Πάρμας ο οποίος περίμενε με τον στρατό του στην Δουνκέρκη και τα γειτονικά λιμάνια, να είναι έτοιμος για τον απόπλου των αποβατικών σκαφών του με προορισμό την αγγλική ακτή. (σημείωση)
Η αγγλική μοίρα του Ντόβερ (Dover), η οποία επιτηρούσε έως τότε τoν Πάρμας, είχε ενωθεί με τον κύριο στόλο του Χάουαρντ κατά την προσπάθεια του να ανακτήσει το Πόρτσμουθ. Οι Άγγλοι υπολόγιζαν ότι ο συμμαχικός τους ολλανδικός στόλος θα επιτηρούσε τον Πάρμας αλλά έσφαλαν. Οι Ολλανδοί δεν εμπιστεύθηκαν ποτέ πραγματικά την αγγλική λυκοφιλία, παρότι η ήττα της Ελισάβετ θα σήμαινε και την δική τους υποταγή στην Ισπανία. Είχαν γίνει έξαλλοι από το γεγονός ότι η Αγγλίδα βασίλισσα συνέχιζε τις διαπραγματεύσεις σύναψης συνθήκης ειρήνης με τον Πάρμας, αγνοώντας τον δικό τους πόλεμο εναντίον του. Φοβούνταν ότι η Ελισάβετ και ο Δούκας είχαν πλησιάσει πολύ στην σύναψη ειρήνης η οποία θα άφηνε τους Ισπανούς απερίσπαστους να υποτάξουν την Ολλανδία. Ο Πάρμας είχε συμβάλει στην σύγχυση τους, διαχέοντας παραπλανητικές πληροφορίες ότι ο αποβατικός στόλος του δεν θα κατευθυνόταν στην Αγγλία αλλά στην ολλανδική ακτή. Μετά από αυτά, οι Ολλανδοί δεν δίστασαν να κρατήσουν τα πολεμικά τους αγκυροβολημένα στα λιμάνια τους προκειμένου να προστατευθούν από την απειλή της απόβασης του στρατού του Πάρμας.
.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Η κακοκαιρία που ξέσπασε καθυστέρησε τις επιχειρήσεις για δύο ημέρες. Ο Σάντα Κρούζ επειγόταν να επιχειρήσει επειδή οι Άγγλοι συγκέντρωναν ταχέως χερσαίες δυνάμεις στο γειτονικό Σάουθάμπτον προκειμένου να ανακαταλάβουν το Πόρτσμουθ. Με την καλυτέρευση του καιρού, τα πλοία της Αρμάδας κάλυψαν τον θαλάσσιο χώρο από το Πόρτσμουθ έως την Δουνκέρκη προκειμένου να προστατεύσουν τα αβαθή αποβατικά σκάφη του Πάρμας. Ο εξουθενωμένος αγγλικός στόλος κινήθηκε για την ύστατη προσπάθεια αποτροπής. Οι Άγγλοι πολέμησαν λυσσαλέα, κατορθώνοντας με καταιγισμό οβίδων να καταστρέψουν αρκετά γαλιόνια του Σάντα Κρούζ και να βυθίσουν λίγα από τα σκάφη του Πάρμας. Αλλά τελικά αποκρούσθηκαν με βαριές απώλειες από τους Ισπανούς ναυτικούς οι οποίοι κράτησαν αδιάρρηκτο το «ξύλινο τείχος» που είχαν στήσει στα νερά της Μάγχης. Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις του αγγλικού στρατού υπό τον Λέστερ (από το Σαουθάμπτον) εναντίον της ισπανικής φρουράς του Πόρτσμουθ, δεν είχαν αποτέλεσμα επειδή οι πεζοναύτες και οι μισθοφόροι που είχε εγκαταστήσει στην πόλη ο Σάντα Κρουζ ήταν εμπειροπόλεμοι στρατιώτες και προστατευμένοι από ισχυρές οχυρώσεις. Ετσι σε δύο ημέρες, 17.000 στρατιώτες του Πάρμας βρίσκονταν στην αγγλική ακτή, έτοιμοι για την χερσαία εισβολή. Σύντομα, τα σχεδόν απροστάτευτα λιμάνια του Μπράιτον (Brighton) και του Ντόβερ έπεσαν στα χέρια τους.

More

Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΑΡΜΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ (1588): ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ –Μέρος Α΄

3 Comments

armada1

Απεικόνιση της Ισπανικής Αρμάδας.
.

Neptune Spanish galleonΜία σύγχρονη ανακατασκευή ενός ισπανικού γαλιονιού.
.
Αυτό είναι ένα «ιστορικό σενάριο» που έχω γράψει σχετικά με το τι θα είχε συμβεί αν το 1588 η Ισπανική Αρμάδα είχε νικήσει τον Αγγλικό στόλο και κατακτούσε την Αγγλία. Το σενάριο επεκτείνεται στην αποφασιστική επίδραση που θα είχε αυτό τα γεγονός στη συνολική Ιστορία της Ευρώπης και του κόσμου. Παρότι είναι γραμμένο σε μορφή «ιστορικού αφηγήματος» (επειδή μου είχε ζητηθεί να το γράψω με αυτή τη μορφή) είναι βασισμένο σε πραγματικά και ελπίζω αδιάσειστα ιστορικά επιχειρήματα. Ελαβα κυρίως υπόψη κάποιους τυχαίους παράγοντες οι οποίοι στην πραγματική Ιστορία λειτούργησαν υπέρ των Αγγλων, ενώ στο παρόν σενάριο θεωρώ ότι αυτό δεν συνέβη, π.χ. οι καιρικές συνθήκες οι οποίες στην πραγματικότητα ευνόησαν πολύ τους Αγγλους.
Αρχικά παραθέτω μία εισαγωγή με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα έως τον απόπλου της Αρμάδας. Έπειτα ακολουθεί μία δική μου σύνθεση του πως θα είχαν τα γεγονότα σε περίπτωση ισπανικής υπερίσχυσης.

.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κατά τον 16ο αιώνα η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση των «Διαμαρτυρομένων» έναντι των αυθαιρεσιών του Παπισμού και της Ιεράς Εξέτασης είχε διαιρέσει τον Δυτικό χριστιανικό κόσμο. Περί το 1587, οι υποστηρικτές του Καθολικισμού είχαν συσπειρωθεί γύρω από τους Αψβούργους των οποίων οι δυναστείες κατείχαν τους δύο από τους τρεις ισχυρότερους ευρωπαϊκούς θρόνους, της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας των Γερμανών. Επιπροσθέτως, στο ισπανικό κράτος είχαν προσαρτηθεί μεγάλες εκτάσεις της Ευρώπης (Πορτογαλία, Φλάνδρα, το ήμισυ της Ιταλίας, κ.α.) ενώ άλλες περιοχές (ιταλικά κράτη κ.α.) αποτελούσαν προτεκτοράτα του. Το τρίτο μεγάλο ευρωπαϊκό βασίλειο, η Γαλλία, βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Καθολικής Λίγκας. O Γάλλος βασιλέας Ερρίκος Γ΄ ήταν ουσιαστικά «όμηρος» του ηγέτη της Λίγκας, Δούκα του Γκιζ (Guise) ο οποίος με την σειρά του ελεγχόταν από τον Ισπανό βασιλέα.
Οι επίμονοι Γάλλοι Προτεστάντες (Ουγενότοι), παρά την εκατόμβη της νύκτας του Αγίου Βαρθολομαίου, αριθμούσαν ακόμη σχεδόν 1.000.000 πιστούς, προκαλώντας αστάθεια στην Γαλλία και δίνοντας την ευκαιρία στην Καθολική Λίγκα να υποκαταστήσει την βασιλική εξουσία. Η Ισπανία είχε επιπλέον προσαρτήσει το εκτεταμένο δίκτυο των πορτογαλικών αποικιών. Η Ισπανική αυτοκρατορία ήλεγχε συνολικά τα παραγωγικότερα και πλουσιότερα τμήματα της Αμερικής και τις πολυάριθμες πορτογαλικές και ισπανικές αποικιακές βάσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Ο άφθονος αμερικανικός χρυσός ο οποίος μεταφερόταν από τις ισπανικές νηοπομπές στα βασιλικά θησαυροφυλάκια της Μαδρίτης, εξασφάλιζε την υπεροχή του βασιλείου έναντι οποιουδήποτε άλλου στην Ευρώπη. Κατά την άποψη πολλών, η Ισπανική αυτοκρατορία ήταν η ισχυρότερη του πλανήτη, ισχυρότερη από τις σύγχρονες της των Οθωμανών, των Μουγκάλ (Mughal, «Μογγόλων») της Ινδίας ή των Μινγκ της Κίνας.
Από την άλλη πλευρά, ο Προτεσταντισμός είχε επικρατήσει επίσημα στα κράτη της Αγγλίας, της Σκωτίας, των σκανδιναβικών, των βορείων γερμανικών και των βαλτικών χωρών. Παρά ταύτα, μεγάλο μέρος των υπηκόων του Άγγλου βασιλέα παρέμενε καθολικό επειδή όλοι οι Ιρλανδοί και σημαντικό ποσοστό των Άγγλων και των Ουαλών παρέμενε πιστό στην παπική εκκλησία. Στην Σκωτία είχε επικρατήσει το προτεσταντικό δόγμα του Καλβίνου, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος των Ορεσίβιων Σκώτων (Highlanders- Χάιλάντερς) και σημαντικό ποσοστό των Πεδινών (Lowlanders) παρέμεναν Καθολικοί. Οι Γερμανοί Προτεστάντες των Κάτω Χωρών είχαν επαναστατήσει από καιρό εναντίον των Ισπανών επικυρίαρχων τους. Ο αγώνας για την ελευθερία, σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, οδήγησε στην βαθμιαία διαφοροποίηση τους από το υπόλοιπο γερμανικό έθνος. Έτσι διαμορφώθηκε κατά τους 16ο-17ο αιώνες το ολλανδικό έθνος.

Συνεχεια αναγνωσης

ΝΟΡΔΙΚΕΣ (ΠΡΟ-ΒΙΚΙΝΓΚ) ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΕΣ VENDEL και VALSGäRDE

1 Comment

25

Πλάγια όψη κράνους το οποίο βρέθηκε στο κοιμητήριο Vendel στην Ταφή 1 (7ος αι.).
.

26

Σύγχρονη αποκατάσταση της περικεφαλαίας του κοιμητηριου Vendel, Ταφής 14 (βλ. παρακάτω), και ενός ξίφους και ασπίδας από το ίδιο. Αναπαράσταση από τον ιστορικό Σύλλογο Wulfheodenas (αυτό υποθέτω).
.
Η περίοδος Vendel (Φέντελ ή Βέντελ στα αγγλικά) της Ιστορίας της Σουηδίας, ουσιαστικά της ανατολικής Σκανδιναβίας, είναι η περίοδος μετά τη Μεγαλη Μεταναστευση των Λαών και πριν την εποχή των Βικινγκς. Διήρκεσε από τα μέσα του 6ου αιώνα μΧ έως το τέλος του 8ου αι και χαρακτηρίζεται από πλούσιες ταφές πολεμαρχων με εντυπωσιακά όπλα. Αυτή η περίοδος της Νορδικής (Σκανδιναβικής) Ιστορίας και ο ομώνυμος πολιτισμός (Vendel) έλαβαν την ονομασία τους από την τοποθεσία Vendel της ιστορικής περιοχής Ούπλαντ (Uppland) της ανατολικής Σουηδίας, όπου ανακαλύφθηκαν κοιμητήρια αυτού του τύπου. Όπως φαίνεται η Ούπλαντ στην οποία αναπτύχθηκαν αργότερα οι σημαντικές πόλεις της εποχής των Βικινγκς Ουψάλα (Uppsala) και Ζιγκτούνα (Sigtuna) ήταν πολύ σημαντική πολιτικά και κατά την περίοδο Vendel. Η περιοχή ήταν μάλλον το πολιτικό κέντρο της φυλής των Σβέαρ (Πρωτο-Σουηδοί) οι οποίοι επεκτάθηκαν σε αυτήν από τη Zβέαλαντ (Svealand), την κοιτίδα τους στα νότια.
Μία άλλη πολύ σημαντική αρχαιολογική τοποθεσία της περιόδου Βεντελ είναι η Valsgärde (Φάλσγέρντε), περίπου τρία Χλμ βορείως της Παλαιάς Ουψάλα, της αρχαίας πρωτεύουσας των Σβέαρ βασιλέων. Οι τύμβοι που ανασκάφηκαν στη Valsgärde είχαν ευρήματα του ίδιου τύπου με αυτά της τοποθεσίας Vendel.

Συνεχεια αναγνωσης

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ

Leave a comment

oseberg viking ship

 hansa cog

Ανω εικόνα: Το περίφημο πλοίο Βικινγκ του Οseberg.

Κάτω: Ένα γερμανικό cog, η Νεμεσις του Σκανδιναβικού πολεμικού. Παρατηρείστε τους πυργίσκους στην πλώρη και την πρύμνη, με ακροβολισμένους τοξότες. Στο κατάστρωμα έχουν λάβει θέση οι ναυτικοί και οι πεζοναύτες.

Οι σκανδιναβικές λέμβοι ή πλοία που ήταν προγονικές των πλοίων των Βίκινγκς πρωτοεμφανίζονται σε βραχογραφίες της Νορβηγίας περί το 1500 πΧ. Χιλιετίες εξέλιξης οδήγησαν στα εξαίσια πλοία των Βίκινγκς. Γύρω στο 600 με 700 μΧ τα προγονικά αυτά πλοία ήταν αποκλειστικά κωπήλατα, ελαφρές, εύκαμπτες και εύθραυστες κατασκευές που δεν άντεχαν το βάρος και την πίεση καταρτιού και πανιού. Λίγο αργότερα οι Σκανδιναβοί ναυπηγοί απομιμήθηκαν τα πλοία της Μεσογείου, προσθέτοντας ένα μακρύ δοκάρι (τη γνωστή τροπιδα ή καρίνα) κατά μήκος του πυθμένα του πλοίου. Η τροπις τα κατέστησε αρκετά γερά προκειμένου να τοποθετήσουν σε αυτά κατάρτι και πανί. Η προσθήκη της γύρω στο 700 μΧ ήταν η αρχή των κλασσικών πλοίων των Βίκινγκς και από τότε η κινητήριος δύναμη τους δεν ήταν πια μόνο τα κουπιά. Σύντομα υιοθετήθηκε και το τετράγωνο πανί από τη Μεσόγειο, πράγμα που επέτρεψε στους Σκανδιναβούς να ανοιχτούν στα πελάγη μακριά από την πατρίδα τους.

Συνέχεια αναγνωσης

Η ΙΡΛΑΝΔΙΚΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

2 Comments

Irish Brigade at Gettysburg

H  Ιρλανδική  Ταξιαρχία  στη  μάχη  του  Γκετυσμπεργκ.  Κλασσικός  πίνακας  του   Ντον  Τροϊάνι.  Παρατηρείστε  την  χαρακτηριστική  πράσινη  σημαία  της  με  την  άρπα, ένα  από  τα  εθνικα  σύμβολα  των  Ιρλανδών.

            Η  Ιρλανδική  Ταξιαρχία  πεζικού  του  Ομοσπονδιακού  Στρατού  αποτελείτο  κυρίως  από  Ιρλανδούς  μετανάστες  και  Αμερικανούς  ιρλανδικής  καταγωγής,  καθολικούς  στο  σύνολο  τους.  Μετά  τον  Εμφύλιο  πόλεμο,  το  69ο  Σύνταγμα  πεζικού  της  Νέας  Υόρκης  θεωρείται  ως  η  συνέχεια  της  (επειδή  η  δύναμη  της  περιορίσθηκε  πολύ  από  τις  απώλειες  και  την  ελάττωση  της  μετά  τον  αποστράτευση).  Εξάλλου  το  69ο  Σύνταγμα,  το  οποίο  συνεχίζει  να  προσφέρει  τις  υπηρεσίες  του  στον  αμερικανικό  στρατό,  ήταν  ο  αρχικός  πυρήνας  της.  Η  Ιρλανδική  Ταξιαρχία  κατέστη  περίφημη  για  την  υψηλή  μαχητικότητα  των  ανδρών  της  και  τη  χαρακτηριστική  κελτική  πολεμική  κραυγή  τους  «Ανοίξτε  τον  δρόμο!»  («Fag  an  bealach!»  στην  ιρλανδική-γαελική  κελτική),  χαρακτηριστική  των  ριψοκίνδυνων  αποστολών  οι  οποίες  τους  ανατίθεντο.

Οι  Κέλτες  φημίζονταν  ανέκαθεν,  από  την  αρχαιότητα,  για  τη  γενναιότητα  τους  στο  πεδίο  της  μάχης,  συνιστώντας  επίλεκτους  μάχιμους  και  συνήθεις  μισθοφόρους.  Από  την  άλλη  πλευρά,  οι  Κέλτες  στρατιώτες  (εκτός  από  τους  Ορεσίβιους/Χαϊλάντερς  Σκώτους)  θεωρούντο  συχνά  «αναλώσιμοι»  για  τις  αγγλοσαξονικές  πολιτικοστρατιωτικές  ηγεσίες  των  ΗΠΑ  και  της  Βρετανίας  έως  τον  Α΄  Παγκόσμιο  Πόλεμο.  Ωστόσο  οι  μεγάλες  απώλειες  που  υπέστησαν  γενικά  οι  Ιρλανδοί  Ομοσπονδιακοί  στρατιώτες  κατά  τον  Εμφύλιο,  δεν  οφείλονταν  πάντοτε  και  απαραίτητα  στην  αμοιβαία  αντιπάθεια  ανάμεσα  σε  Αγγλοσάξονες  («γηγενείς»  όπως  αυτοαποκαλούντο)  και  Κέλτες  (συνήθως  νεοφερμένους  μετανάστες),  η  οποία  κατά  τη  συγκεκριμένη  περίοδο  κατέληγε  συχνά  και  σε  συμπλοκές  με  αρκετούς  νεκρούς  στις  μεγάλες  αμερικανικές  πόλεις  του  Βορρά  όπως  η  Νέα  Υόρκη,  η  Βοστόνη,  η  Φιλαδέλφεια  κ.ά.  Οφείλονταν  σε  σημαντικό  βαθμό  και  στην  προαναφερόμενη  πολεμική  φήμη  των  κελτικών  πληθυσμών.

  More

Older Entries

%d bloggers like this: