Home

Βαρθολομαίος Μητρόπουλος (Μίτρε), πρώτος Πρόεδρος της Αργεντινής (Β΄ μέρος)

1 Comment

Mitre 1861Ο Βαρθολομαίος Μίτρε το 1861 με τη στολή του στρατηγού του Μπουένος Αϊρες.

.

Π. Δεληγιάννης

.

Συνέχεια από το Α΄ Μέρος

            Το 1852 ο Μίτρε επέστρεψε στην Αργεντινή μετά την ανατροπή του Ρόζας όταν εκείνος ηττήθηκε από τον Χοσέ ντε Ουρκίθα στην μάχη του Κασέρος. Ο Μίτρε κατέστη γρήγορα ένας από τους ηγέτες οι οποίοι επικράτησαν στην επαρχία του Μπουένος Αϊρες και πρωτοστάτησε στην απόσχιση της από την Αργεντινή Συνομοσπονδία το ίδιο έτος. Σε αυτή τη φάση, ο Μητρόπουλος ήλθε αντιμέτωπος με τους φεντεραλιστές και συντάχθηκε με τους συγκεντρωτικούς. Στην ανεξάρτητη Δημοκρατία του Μπουένος Αϊρες (1852-1861) ανέλαβε υψηλά πολιτικά αξιώματα και ελαβε τον στρατιωτικό βαθμό του στρατηγού. Το 1853 ήταν από εκείνους που απέρριψαν το Σύνταγμα το οποίο προσέφερε ο Ουρκίθα για την επανενοποίηση της χώρας.

More

Advertisements

Βαρθολομαίος Μητρόπουλος (Μίτρε), πρώτος Πρόεδρος της Αργεντινής (Α΄μέρος)

1 Comment

Mitre at age33, 1854Ο Μητρόπουλος το 1854.

.

Π. Δεληγιάννης

.

            Με αυτό το άρθρο, συνεχίζω τα αφιερώματα σε Ελληνες οι οποίοι έχουν επιτύχει πολλά έξω από τα μητροπολιτικά όρια, συχνά πέρα από τους ωκεανούς. Η Ισπανική αντιβασιλεία του Ρίο ντε λα Πλάτα αποτέλεσε τη βάση από την οποία σχηματίσθηκαν αργότερα τα κράτη της Αργεντινής, της Ουρουγουάης, της Παραγουάης και της Βολιβίας (Ανω Περού). Η αντιβασιλεία ιδρύθηκε το 1776 όταν η Διοίκηση του Λα Πλάτα αποσπάσθηκε διοικητικά από το ισπανικό Περού λόγω της αύξησης του πληθυσμού της και κυρίως για λόγους άμυνας έναντι της επιβουλής των Βρετανών και άλλων ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων. Αργότερα έφθασαν στις εκβολές του μεγάλου ποταμού Λα Πλάτα οι πρώτοι Ελληνες εμποροναυτικοί από την Υδρα και σε λίγο και από τις Σπέτσες. Αλλά η παρουσία Ελλήνων αποίκων από την Βόρειο Ηπειρο, στη χώρα που έμελε αργότερα να ονομασθεί «Αργεντινή» ήταν παλαιότερη όπως θα δούμε στη συνέχεια. Η κατάληψη της μητροπολιτικής Ισπανίας από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα έδωσε την ευκαιρία στους Ισπανοαμερικανούς πατριώτες να επαναστατήσουν αρχικά εναντίον του βασιλιά της Ισπανίας αλλά αργότερα και εναντίον κάθε μορφής ισπανικού ελέγχου.

            Το 1810 ο Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου από τη Μυτιλήνη ή τις Σπέτσες βρήκε τη χώρα σε επαναστατικό αναβρασμό όταν έφθασε εκεί με το πλοίο του και τα δύο αδέρφια του. Το επόμενο έτος έφθασε στο Λα Πλάτα και ο Υδραίος Νικόλαος Κολμανιάτης (γνωστός αργότερα ως “Nicolas Jorge”) με το πλοίο και το πλήρωμα του. Οι δύο Ελληνες πλοίαρχοι βρίσκονταν σε αναζήτηση νέας πατρίδας και σύντομα ενώθηκαν με τους επαναστάτες. Ηταν ανάμεσα σε εκείνους που επιφορτίσθηκαν με την οργάνωση και τη στελέχωση του επαναστατικού ναυτικού του Λα Πλάτα το οποίο τέθηκε υπό τις διαταγές του Ιρλανδού ναυάρχου Ουίλιαμ Μπράουν.

More

Η όξυνση της κατάστασης στην Αργεντινή

15 Comments

 

Στα πρόθυρα νέου κραχ η Αργεντινή – Τα διδάγματα για την Ελλάδα

Δώδεκα χρόνια μετά το κραχ του 2001, η χώρα βρίσκεται και πάλι στα πρόθυρα του χάους

Στους παράγοντες που απειλούν την Αργεντινή με νέα χρεοκοπία, δώδεκα χρόνια μετά το χάος που επέφερε το κραχ του 2001, αναφέρεται άρθρο της γαλλικής εφημερίδας Le Figaro.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το οποίο αναπαρήγαγε η εφημερίδα Καθημερινή, στις μερικές βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στην Αργεντινή, το κόμμα της προέδρου Κίρτσνερ σημείωσε σαφή υποχώρηση, χωρίς πάντως να χάσει τον έλεγχο του κοινοβουλίου. Όπως όλα δείχνουν, το ρεύμα του «κιρτσνερισμού» πλησιάζει προς το τέλος του. Δώδεκα χρόνια μετά το κραχ του 2001, η χώρα βρίσκεται και πάλι στα πρόθυρα του χάους.

Η χρεοκοπία της Αργεντινής, μαζί με την αναδιάρθρωση του χρέους των χωρών που βρίσκονται στην περιφέρεια της ευρωζώνης, συνιστά τη σημαντικότερη στάση πληρωμών ενός κράτους. Αντίθετα όμως με τις χώρες της ευρωζώνης, η Αργεντινή επέλεξε να μην αποζημιώσει τους δανειστές της και να αρνηθεί την ξένη βοήθεια υπό την αιγίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η στρατηγική αυτή, αφού για καιρό θεωρήθηκε μια επιτυχία των εναλλακτικών πολιτικών και μια απόδειξη της διαστροφής των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αποδείχθηκε καταστροφική.

Το ναυάγιο της Αργεντινής χρονολογείται από το 1998, όταν συνδυάστηκε η κρίση πληρωμών των χωρών του Νότου με τα προγράμματα λιτότητας του ΔΝΤ, ενώ η υπερτίμηση του πέσο απέτυχε αφού είχε ταυτόχρονα υποτιμηθεί το ρεάλ της Βραζιλίας. Στα τέλη του 2001, η χώρα και οι τράπεζες κατέρρευσαν. Η κρίση, που ως τότε ήταν χρηματοπιστωτική, έγινε οικονομική και κοινωνική: το 2002, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 11%, η ανεργία έφτασε το 25%, το 60% του πληθυσμού βυθίστηκε στη φτώχεια και το χρέος έφτασε το 165% του ΑΕΠ.

More