Home

ΟΙ ΠΡΩTΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΑΡΑΒΕΣ: προέλευση, ενοποίηση και πρώιμη πολεμική τέχνη

5 Comments

caliph_gif

Η επέκταση του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Με το βαθύτερο χρώμα, η αρχική επέκταση του Ισλάμ υπό τον Μωάμεθ.
.
Οι Άραβες συνιστούν τον κύριο σύγχρονο πληθυσμό της σημιτικής γλωσσικής ομάδας. Οι άλλοι λαοί που τη συγκροτούν είναι οι Ισραηλίτες και οι σημιτόγλωσσοι λαοί της Αιθιοπίας. Ωστόσο οι σημιτόγλωσσοι Αιθίοπες έχουν εξακριβωμένη κουσιτική καταγωγή. Κοιτίδα των αρχαίων Αράβων υπήρξε η εκτεταμένη Χερσόνησος που φέρει έως σήμερα την ονομασία τους (άλλες θεωρίες τοποθετούν το λίκνο τους στη νότια Μεσοποταμία ή στην Αρμενία). Οι βόρειοι Άραβες, δηλαδή οι κάτοικοι της κεντρικής και της βόρειας Αραβικής Χερσονήσου, αποτελούσαν έναν νομαδικό λαό με κτηνοτροφική κυρίως οικονομία, ο οποίος αρεσκόταν σε επιδρομές στις γειτονικές χώρες. Η γλώσσα τους αποτέλεσε τη βάση της μεταγενέστερης κλασσικής αραβικής. Οι νότιοι Άραβες, των οποίων η γλώσσα διέφερε από τη βορειοαραβική, αποτελούσαν έναν λαό μόνιμα εγκατεστημένο στη νοτιοδυτική Αραβία, με μικτή γεωργική και κτηνοτροφική οικονομία. Ανέπτυξαν έναν αξιόλογο αρχαίο πολιτισμό από τις αρχές της πρώτης προχριστιανικής χιλιετίας (βασίλεια του Σαβά, των Χιμυαριτών κ.ά.). Η προϊσλαμική αραβική θρησκεία υπήρξε πολυθεϊστική και ομοίαζε αρκετά με αυτές των άλλων σημιτικών λαών.
Με την ισλαμική επικράτηση στις χώρες της «Εύφορης Ημισελήνου» (Συρία, Παλαιστίνη και Μεσοποταμία), οι Άραβες αφομοίωσαν τους προϋπάρχοντες σημιτικούς λαούς, δηλαδή τους Αραμαίους, τους Χανααναίους-Φοίνικες, τους απογόνους των Ασσυροβαβυλωνίων κ.ά., οι οποίοι μιλούσαν πλέον στο σύνολο τους την αραμαϊκή γλώσσα, η οποία είχε επικρατήσει πλήρως στην περιοχή από τον 2ο αι. π.Χ. και ομοίαζε αρκετά με την αραβική. Αντίθετα, οι σύγχρονοι Άραβες της βόρειας Αφρικής δεν έχουν σημιτική καταγωγή στη συντριπτική τους πλειοψηφία, επειδή αποτελούν εξαραβισμένους ισλαμικούς λαούς οι οποίοι είναι απογόνοι Χαμιτών, δηλαδή Αιγυπτίων και Λιβύων-Βερβέρων (στη Λιβύη και στο Μαγκρέμπ). Ωστόσο οι Χαμίτες είναι οι στενότεροι συγγενείς των Σημιτών ενώ οι συγκεκριμένοι λαοί έχουν υιοθετήσει πλήρως την αραβική γλώσσα και τα αραβικά ήθη και έθιμα. Η μόνη εξαίρεση είναι οι Βέρβεροι της Τυνησίας, Αλγερίας, Μαρόκου, Μάλι και άλλων δυτικών αφρικανικών χωρών που διατήρησαν τη γλώσσα και τα έθιμα τους αλλά έχουν επηρεαστεί βαθιά από τον αραβικό πολιτισμό. Οι Άραβες του Σουδάν, της Μαυριτανίας, του Μάλι, της Ζανζιβάρης κ.ά. είναι κυρίως απόγονοι εξαραβισμένων Κουσιτών, Βερβέρων και μαύρων Αφρικανών.

Συνεχεια αναγνωσης

Ο ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (IS) ΚΑΙ Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΡΙΑ

12 Comments

 [Λόγω των τελευταίων δραματικών εξελίξεων στην περιοχή, δίνω προτεραιότητα στο παρόν άρθρο το οποίο ανανέωσα]

Π.Δεληγιάννης

fighters

Πηγή φωτογραφίας:  shark-tank.com 


Βρισκόμαστε πλέον στον Σεπτέμβριο, αλλά ήδη από τον Ιούνιο του 2014 ο Δυτικός κόσμος υπέστη ένα μικρό σοκ από τις αναπάντεχες στρατιωτικές επιτυχίες της IS, πρώην ISIS (Islamic State of Iraq and Al-Shams δηλαδή ‘Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (Συρίας-Λιβάνου)’ και τώρα  απλά ‘Islamic State’/IS  μετά την τρίτη πρόσφατη αλλαγή του ονόματος της). Τοτε η  εν λόγω οργάνωση τζιχαντιστών Σουνιτών η οποία είχε ήδη καταλάβει τη Φαλούτζα και άλλες σημαντικές πόλεις του Ιράκ (Σουλεϊμάν Μπεγκ, τμήμα της Ραμαντι  κ.α.), κατόρθωσε μετά από σύντομη πολιορκία να καταλάβει τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (2.000.000 κάτοικοι) και άτυπη πρωτεύουσα του σουνιτικού αραβικού τμήματος της.  Η πτώση της Μοσούλης προκάλεσε συναγερμό όχι μόνο στη Βαγδάτη αλλά και σε αρκετές Δυτικές πρωτεύουσες και στη Μόσχα, οι οποίες βρίσκονται ενώπιον μίας ακόμη αναζωπύρωσης της ισλαμιστικής απειλής.
Σε αυτόν τον «κεραυνοβόλο πόλεμο» της IS μαζί με τους περίπου 10.000 πλέον μάχιμους της, επιχειρούν αρκετές ακόμη χιλιάδες Σουνίτες ισλαμιστές από το Ιράκ, τη Συρία και άλλες μουσουλμανικές χώρες, οι οποίοι δεν ανήκουν απευθείας στην οργάνωση αλλά συμπράττουν μαζί της με σκοπό την κατάληψη της Βαγδάτης και την ανατροπή της κυρίως σιιτικής κυβέρνησης της. Οι προελαύνοντες έχουν ενισχυθεί ακόμη και με Τσετσένους και Νταγκεστανούς μαχίμους, αντιπάλους της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σήμερα (Σεπτεμβριος 2014) παρότι ο ιρακινός στρατός και οι σιιτικές εθνοφυλακές απέκρουσαν τους εισβολείς, η Βαγδάτη συνέχιζει να απειλείται από τα δυτικά, από την κατεύθυνση της Φαλούτζα και της Ραμαντί, και από τα βόρεια από την πλευρά της Ντουλουίγια και του Τικρίτ.
Ας δούμε τις καταβολές τις ISIS (τωρινή IS) και τα ευρύτερα γεωπολιτικά και ιστορικά πλαίσια εντός των οποίων εντάσσονται τα πρόσφατα γεγονότα στο βόρειο Ιράκ:

situation

Κατάσταση στις 14 Αυγούστου: Οι περιοχές που έχει καταλάβει η ISIS (ΙΚΙΛ) και οι συμμαχικές της οργανώσεις στο Ιράκ και τη Συρία σημειώνονται με μωβ χρωμα (έλεγχος) και ροζ (επιρροή στις ημιέρημες και έρημες εκτάσεις).  Με πράσινο: οι περιοχές των καθεστώτων της Βαγδάτης και του Ασαντ. Με πορτοκαλί: οι φιλοδυτικοί Σύριοι επαναστάτες. Με κίτρινο: οι Κουρδικές περιοχες  (πηγή: Spiegel).

Συνεχεια αναγνωσης

Η πολιορκία και η Άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Αραβες

Leave a comment

Αναδημοσιευμένο  άρθρο  από    το    σημαντικό   ιστολόγιο    ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ

Byzantine empire

29  IOYΛΙΟΥ  904  μ.Χ

Οι  Θεσσαλονικείς  πληροφορήθηκαν  για  την  επικείμενη  επίθεση  των  Αράβων  από  τον  απεσταλμένο  του  αυτοκράτορα  λίγες  μέρες  πριν  φτάσει  ο  στόλος  τους  στα  ανοιχτά  της  πόλης[1]  .    Η  πόλη  ήταν  απροετοίμαστη  ως  τότε  αφού  τα  τείχη  τα  θαλάσσια  ήταν  σχετικά  χαμηλά  και  όχι  σε  καλή  κατάσταση  και  αυτό  γέμισε  με  τρόμο  τους  απειροπόλεμους  κατοίκους  της[2]  .

Νέος  απεσταλμένος  του  Λέοντα  έφθασε  όμως  με  στόχο  να  βοηθήσει  στην  άμυνα  της  πόλης.  Ονομαζόταν  Πετρωνάς  και  είχε  το  αξίωμα  του  Πρωτοσπαθαρίου[3].  Διαπίστωσε  άμεσα  πως  ήταν  αδύνατο  να  ψηλώσουν  τα  τείχη  σε  τέτοιο  βαθμό  ώστε  να  καταστούν  απρόσβλητα  από  τα  εχθρικά  πλοία  που  διέθεταν  υπερυψωμένη  πρύμνη  και  μέσα  σε  ένα  τόσο  σύντομο  χρονικό  διάστημα  .  Έτσι  έθεσε  σε  εφαρμογή  ένα  άλλο  φιλόδοξο  σχέδιο  που  εμφάνιζε  πολλές  πιθανότητες  επιτυχίας  .  Συγκέντρωσε  μάρμαρα  και  άλλους  λίθους  από  το  αρχαιοελληνικό    νεκροταφείο  της  πόλης  και  άρχισε  να  τις  ποντίζει  στη  θάλασσα  ώστε  αυτή  να  καταστεί  αβαθής  με  αποτέλεσμα  να  μην  μπορούν  να  προσεγγίσουν  σε  μικρή  απόσταση  τα  εχθρικά  πλοία  τα  θαλάσσια  τείχη[4]  .

Ήταν  μια  έξυπνη  λύση  που  πολύ  πιθανώς  θα  βοηθούσε  σημαντικά  την  αμυντική  προσπάθεια  αλλά  δεν  προχώρησε  αφού  σύντομα  ήρθε  νέος  αξιωματούχος  για    αναλάβει  την  διοίκηση  της  πόλης  .  Ήταν  ο  Λέοντας  Χατζιλάκης  ή  Χατζιλάκιος  ,  που  είχε  διαφορετικές  αντιλήψεις  επί  του  πρακτέου  με  τον  Πετρωνά  [5].  Έτσι  διέταξε  να  σταματήσουν  οι  εργασίες  για  την  μείωση  του  βάθους  της  θάλασσας  και  έστρεψε  την  προσοχή  του  αλλά  και  το  εργατικό  δυναμικό  της  πόλης  στην  επισκευή  των  θαλασσίων  τειχών  και  την  όσο  το  δυνατόν  μεγαλύτερη  ανύψωση  τους[6]  .

Παράλληλα  έφθαναν  συνεχώς  πρόσφυγες  που  διέδιδαν  πληροφορίες  και  φήμες  για  την  προσέγγιση  του  Αραβικού  στόλου  .  Οι  αφηγήσεις  για  τη  συμπεριφορά  των  Μουσουλμάνων  ήταν  τρομερές  και  γέμισαν  με  μεγαλύτερο  φόβο  τις  καρδιές  των  Θεσσαλονικέων  [7].

Η  ατυχία  χτύπησε  όμως  ξανά  ,  γιατί  ο  Χατζιλάκης  που  ήταν  υπεύθυνος  για  την  άμυνα  τραυματίστηκε  πέφτοντας  από  το  άλογο  του  έχοντας  πάρει  να  υποδεχθεί  τον  Νικήτα  έναν  ακόμη  στρατηγό  που  είχε  παρουσιαστεί  για  να  βοηθήσει  [8].

Συνεχίστε την αναγνωση

%d bloggers like this: