Home

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΑΣΣΑΝΙΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

2 Comments

sassanian
Αναπαράσταση Σασσανίδη ιππέα από τον Ardeshir Radpour. Παρατηρείστε τα κοινά στοιχεία του κράνους του με το υστερορωμαϊκό κράνος της περσικής ομάδας του άρθρου ΟΙ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΕΣ ΤΟΥ ΥΣΤΕΡΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ , κυρίως τα ενισχυμένα υπερόφρυα τόξα και τη σύνθετη κατασκευή. Οι Ρωμαίοι πρόσθεσαν παραγναθίδες στον αρχικό περσικό τύπο (Image courtesy of   Ardeshir  Radpour).

Οι Σασσανίδες υπήρξαν ένα περσικό ιερατικό γένος του Φαρς (Περσίδος) το οποίο το 224-226 μΧ ανέτρεψε τη δυναστεία των Πάρθων και κατέλαβε όλο το Παρθικό Βασίλειο μετατρέποντας το έτσι σε Σασσανιδικό. Η αυτοκρατορία των Σασσανιδών ήταν ισχυρότερη από την παρθική, στηριζόμενη σε έναν ισχυρό και πολυάριθμο στρατό. Με αυτόν τον τρόπο, οι Σασσανίδες αντιμετώπισαν με επιτυχία αρκετούς ισχυρούς εχθρούς στα σύνορα τους, κυρίως τους Κουσανούς, τους Ρωμαίους/Βυζαντινούς και τις Ουννικές φυλές, κυρίως τους επικίνδυνους Εφθαλίτες. Η αυτοκρατορία τους διατηρήθηκε έως τις αρχές του 7ου αιώνα, όταν ένας αυτοκαταστροφικός πόλεμος του βασιλιά Χοσρόη Β΄ εναντίον των Βυζαντινών επέφερε την εξάντληση της. Ετσι όταν οι στρατοί του Ισλάμ εμφανίσθηκαν στα δυτικά σύνορα του Σασσανιδικού Βασιλείου, αυτό ήταν σχεδόν ανίκανο να αποκρούσει τους εισβολείς. Εως το 649 μΧ, όλα τα σασσανιδικά εδάφη, εκτός της μικρής Δαϋλαμιτικής χώρας, κατέστησαν μουσουλμανικά και ο τελευταίος Σασσανίδης πρίγκηπας βρήκε καταφύγιο στην Κίνα της Δυναστείας Τανγκ. Εκεί η λαμπρή περσική δυναστεία έσβησε μακριά από την πατρίδα της. Αργότερα και οι Δαϋλαμίτες εξισλαμίσθηκαν.
Όπως και οι Πάρθοι προκάτοχοι τους, οι Σασσανίδες Πέρσες στηρίζονταν κυρίως στο ιππικό τους. Εντούτοις, δεν υπέπεσαν στο σφάλμα των πρώτων να εκμηδενίσουν τον ρόλο του πεζικού. Γενικά ο στρατός τους ήταν πιο επιθετικός και πιο αξιόμαχος από τον παρθικό.

Συνεχεια ανάγνωσης

Advertisements

Η ΠΡΩΤΗ ΑΡΑΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (674-678 μΧ)

19 Comments

Walls of Constantinople

Αποψη των τειχών της Κωνσταντινούπολης

Το 661 μ.Χ. ο νέος χαλίφης Μωαβίας έμεινε ο απόλυτος κύριος του Αραβικού χαλιφάτου μετά την εξουδετέρωση του ανταγωνιστή του, Αλή. Κατέστησε τη Δαμασκό πρωτεύουσα του, ενώ η Συρία έγινε το νέο κέντρο του ισλαμικού κόσμου. Οι πολιτισμένοι πληθυσμοί της Συρίας-Παλαιστίνης και της Αιγύπτου έγιναν οι κύριοι υποστηρικτές της νέας χαλιφικής δυναστείας των Ομεϋαδών (661-750) την οποία ίδρυσε ο Μωαβίας. Επίσημη γλώσσα της διοίκησης και του κράτους παρέμεινε η ελληνική της παλαιάς Βυζαντινής εξουσίας. Ο Μωαβίας στηρίχθηκε για τη διοίκηση στους παλαιούς βυζαντινούς αξιωματούχους, επειδή οι Άραβες του δεν είχαν ακόμη την απαιτούμενη εμπειρία σε θέματα διακυβέρνησης. Με το κέντρο του στη Συρία και με ελληνική γλώσσα και διοικητική υποδομή, το χαλιφάτο των Ομεϋαδών ομοίαζε πολύ με ένα επαυξημένο Σελευκιδικό Βασίλειο. Το πολιτικοστρατιωτικό στήριγμα των Ομεϋαδών αποτελούσαν οι προϊσλαμικοί τοπικοί Άραβες της Συρίας-Παλαιστίνης (Ιτουραίοι, Παλμυρηνοί, Γασανίδες κ.ά.), οι οποίοι είχαν πλέον εξισλαμισθεί.

            Μετά την αναγόρευση του Μωαβία ως χαλίφη, οι αραβικές δυνάμεις κινήθηκαν πάλι εναντίον του Βυζαντίου, ακολουθώντας δύο κατευθύνσεις επίθεσης. Ένα μέρος τους διενεργούσε ολέθριες επιδρομές στη Μικρά Ασία, ενώ άλλα σώματα επιτέθηκαν στο Βυζαντινό Εξαρχάτο της Αφρικής. Ένα προς ένα τα βυζαντινά οχυρά και οι φυλές των Νουμιδών και των Μαυρουσίων υποτάχθηκαν στους Άραβες.

Συνεχεια αναγνωσης