Lost Dark Ages Fort Found in Scotland

1 Comment

Republication from Live Science



The remains of timber and stone fortifications, a royal hall and a smith’s workshop, dating to the Dark Ages, have been discovered on a hilltop called Trusty’s Hill in Galloway.

Credit: copyright DGNHAS / CDDV


By Stephanie Pappas, Live Science Contributor

The heart of a lost Dark Ages kingdom may have been discovered in southern Scotland.

A new book, “The Lost Dark Age Kingdom of Rheged” (Oxbow Books, 2016), tells of the inadvertent discovery of a set of fortifications dating to about A.D. 600 on a rise called Trusty’s Hill in Galloway overlooking Fleet Valley. The discovery came as part of the Galloway Picts Project, an effort launched in 2012 to study carvings left by a people called the Picts, who lived in Scotland until the early medieval period and were eventually absorbed by other Gaelic cultures.



Erechtheion (Acropolis of Athens): Architecture, part II

Leave a comment

Two architectural representations of the Erechtheion temple in the Acropolis of Athens (c. 420 BC).

Βιβλίο: John Haldon: Οι Πόλεμοι του Βυζαντίου, Εκδόσεις Τουρικη, 2004

Leave a comment

Κατά καιρούς δέχομαι e-mails με τα οποία οι αναγνώστες μου ζητούν να τους προτείνω κάποιες μελέτες, sourcebooks κτλ για επιμέρους ιστορικά ή στρατιωτικά θέματα. Επειδή δυστυχώς, δεν έχω πλέον τον χρόνο να απαντώ σε κάθε έναν ξεχωριστά (για αυτό επίσης αναγκάστηκα να απενεργοποιήσω τα σχόλια στα άρθρα), αποφάσισα να δημοσιεύω συχνά κάποια σχόλια για βιβλία που έχω μελετήσει για τέτοιου είδους θέματα. Επειδή είναι γνωστό ότι έχω γράψει και δύο ιστορικά μυθιστορήματα, μερικοί αναγνώστες με ρωτούν ποια είναι τα δικά μου αγαπημένα ιστορικά μυθιστορήματα, για αυτό θα προτείνω και μερικά τέτοια έργα, κυρίως πρόσφατα αλλά και μερικά παλαιότερα.

Θα ξεκινήσω αυτήν τη νέα ενότητα με ένα σημαντικό έργο του γνωστού Βυζαντινολόγου John Haldon, το οποίο έχει μεταφρασθεί από τα αγγλικά (The Byzantine Wars). Η Βυζαντινή αυτοκρατορία κατά την υπερχιλιετή ιστορία της αντιμετώπισε μία πλειάδα αντίπαλων κρατών, λαών και νομαδικών ορδών αναπτύσσοντας έτσι την ιδιαίτερη βυζαντινή πολεμική τέχνη, μία από τις πλέον εξελιγμένες της εποχής της αναφορικά με όλο τον πλανήτη. Η γεωγραφική της θέση στο «σταυροδρόμι των πολιτισμών», η «βαριά» κληρονομιά της από τον ρωμαϊκό αλλά και τους αρχαιοελληνικούς στρατούς και η αντιμετώπιση ιδιαίτερα επικίνδυνων εχθρών σε όλα τα σύνορα της, την οδήγησαν στο να διατηρεί πάντα έναν σφριγηλό, ετοιμοπόλεμο και άρτια οργανωμένο στρατό πραγματικά «αυτοκρατορικού» τύπου.


Maya culture territory was much vaster than known, thousands of newly discovered constructionsreveal

Leave a comment

Republication from Washington Post

by Cleve R. Wootson Jr. February 3 at 3:59 PM Email the author

This digital 3-D image provided by Guatemala’s Mayan Heritage and Nature Foundation, PACUNAM, shows a depiction of the Maya archaeological site at Tikal in Guatemala created using lidar aerial mapping technology.  (Canuto & Auld-Thomas/PACUNAM via AP)

Archaeologists have spent more than a century traipsing through the Guatemalan jungle, Indiana Jones-style, searching through dense vegetation to learn what they could about the Maya civilization that was one of the dominant societies in Mesoamerica for centuries.

But the latest discovery — one archaeologists are calling a “game changer” — didn’t even require a can of bug spray.

Scientists using high-tech, airplane-based lidar mapping tools have discovered tens of thousands of structures constructed by the Maya: defense works, houses, buildings, industrial-size agricultural fields, even new pyramids. The findings, announced Thursday, are already reshaping long-held views about the size and scope of the Maya civilization.


Crossing the Rubicon


Republication from  followinghadrian.com

On this day (10th January) in 49 BC, Julius Caesar and his troops famously crossed the Rubicon, the river marking the boundary between the province of Cisalpine Gaul and Italy. Taking the 13th Legion over this forbidden frontier constituted an act of treason and triggered civil war in Rome. According to the historian Suetonius, Caesar uttered the famous phrase ālea iacta est (“the die is cast”).

The Green Caesar, Greywacke from Egypt, 1 - 50 AD, Altes Museum Berlin
The Green Caesar, Greywacke from Egypt, 1 – 50 AD, Altes Museum Berlin

Last June, I travelled along the Via Aemilia in the footsteps of Julius Caesar, crossing the river and following the soon to be dictator’s path towards Rome.



Leave a comment


A  Macedonian  type phalanx, in  an  excellent  work  by  Johny  Shumate. The  Carthaginian  phalanx  of  the  same  type  had  much  of the  same  appearance,  because  the  Carthaginians  had  adopted  a  great  part  of   the  Greek  military  equipment (copyright: Johny Shumate)


By  Periklis    Deligiannis


Since  the  Archaic  Εra (7th-6th cent. BC),  Sparta  used  to  employ  mercenaries,  specifically  Cretan  archers  (Dorian  relatives  of  the  Spartans).  Since  the  time  of  the  Peloponnesian  war,  and  mostly  during  the  Hegemony  of  Sparta  over  Greece (after  404  BC),  this  city-state  became  a  significant  employer  of  Greek  mercenaries,  due  to  its  limited  number  of  hoplites.  However,  mostly  the  Spartans (Lacedaemonians)  themselves  were  sending  units  of  their  army,  under  the  leadership  of   experienced  Spartan  ‘warlords’,  to  serve  as  mercenaries  other  states,  because  of  the  financial  problems  of  their  city  which  became  more  and  more  pressing.  Despite  the  loss  of  its  power  after  368  BC,  Sparta  became  a  great  supplier  of  mercenaries,  not  only  of  its  own  Spartans  but  of  other  Greeks  also.  Gythium (the  main  Spartan/Laconian  seaport)  and  other  seaports  of  the  Tainaron  Peninsula  (Laconia)  became  during  the  4th-3rd  centuries  BC,  the  largest  mercenary  recruitment  centers  in  Greece.  The  Lacedaemonian/Spartan  mercenary  troops  consisted  mainly  of  “neodamodeis” (freed  helots),  other  Greeks (mostly  Peloponnesians),  and  secondly  by  ‘perioikoi’ (free  Laconian  and  Messenian  subjects  of  Sparta).  The  only  real  Spartans  in  these  expeditions  were  the  leader  of  the  expedition  and  a  number  of  unit  commanders  or  military  advisors.  The  expeditions  of  the  mercenaries  were  performed  under  license  of  the  official  Spartan  state.  The  mercenary  forces  used  to  depart  in  ships,  from  the  Tainaron  Peninsula.

Continue reading

Older Entries Newer Entries

%d bloggers like this: