Home

SPOILS FROM THE SULTAN (part II): Arms and armour captured from the Turks in 1529-1683, in the Military History Museum of Vienna

Leave a comment

.
By Periklis Deligiannis
.
CONTINUED FROM PART I

16
Ottoman horsetail-standards (credit: Erich Lessing archive)
More

Advertisements

SPOILS FROM THE SULTAN (part I): Arms and armour captured from the Turks in 1529-1683, in the Military History Museum of Vienna

1 Comment

01

The chichak type helmet of the Ottoman Grand Visier Sokollu Mehmed Pasha who as a military commander confronted the army of the Habsburgs in 1566, between the two sieges of Vienna (credit: http://www.tforum.info).
.
By Periklis Deligiannis
.
The two sieges of Vienna by the Ottomans in 1529 and 1683 and the intermediate wars between the Ottoman Empire on the one side and the Habsburg dominions and the Poles on the other, had been remarkably decisive conflicts for the History of Europe. In both sieges of Vienna and the subsequent battles, the Ottomans were finally defeated leaving behind many dead, prisoners and valuable arms and armourand other military items, while the victorious European side paid a heavy toll in casualties as well. Today the most important spoils captured from the Turks are exhibited in the Military History Museum of Vienna. In these posts I present some images of Ottoman arms and armour in this exceptional museum.

More

New research on the causes of the Viking Age

1 Comment

University of York

Vikings

The Viking hit-and-run raids on monastic communities such as Lindisfarne and Iona were the most infamous result of burgeoning Scandinavian maritime prowess in the closing years of the Eighth Century.

These skirmishes led to more expansive military campaigns, settlement, and ultimately conquest of large swathes of the British Isles.  But Dr Steve Ashby, of the Department of Archaeology at the University of York, wanted to explore the social justifications for this spike in aggressive activity.

More

LEONIDAS’ LUCKLESS BROTHER: DORIEUS THE SPARTAN

Leave a comment

Greek Phoenician colonizationBy  Periklis    Deligiannis

.

By  the  end  of  the  sixth  century  BC,  Anaxandridas  of  the  Agiad  royal  family,  one  of  the  two  Spartan kings (Sparta  had  two  kings),  had  a  difficulty  in  bearing  children  from  his  first  wife.  The  Spartan  ephors  forced  him  to  take  a  second  wife – despite  the  southern  Greek  monogamy – in  order  to  obtain  a  successor.  Anaxandridas’  second  wife  gave  birth  to  Cleomenes,  who  was  destined  to  become  one  of  the  most  skilful  Spartan  kings.  However,  shortly  after  the  birth  of  Cleomenes,  Anaxandridas’  first  wife  also  gave  birth  to  a  son,  named  Dorieus.  Although  Dorieus  came  from  the  king’s  first  wife,  Cleomenes  succeeded  Anaxandridas  to  the  throne  as  firstborn.  Dorieus  became  furious  because  of  the  takeover  of  royal  power  by  Cleomenes.  Thus  he  decided  to  organize  a  colonization  campaign,  in  order  to  leave  forever  Sparta  (515  BC).  His  first  choice  for  the  founding  of  his  colony,  was  the  site  of  the  river  Kinyps  in  Libya.  The  men  who  followed  him  out  were  referred  by  the  sources  as  “Lacedaemonians”  and  it  seems  that  they  included  a  few  real  Spartans  (Spartan  citizens,  called  omoioi).  The  Spartan  omoioi  followers  of  Dorieus  were  mainly  his  personal  friends  and  some  members  of  his  political  faction.  The  majority  were  other  Lacedaemonians,  mainly  hypomeiones  (fallen  citizens,  ex-Spartans  who  were  just  beginning  to  become  numerous),  perioikoi (free  Lakonian, Messenian  and  Pylian  subjects  of  Sparta)  and  Peloponnesian  allies.

More

Β΄ ΜΕΡΟΣ του Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΟΛΔΟΒΛΑΧΙΑ (1821): ΜΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

5 Comments

 

Χάρτης των επιχειρήσεων του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία (credit: Λ. Βρανούσης, 1964).

.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ

Και για τους άλλους χριστιανικούς λαούς της χερσονήσου του Αίμου έχει εκτιμηθεί ότι θα έπρεπε να είχαν επαναστατήσει μαζί με τους Ελληνες, όμως αυτή η πιθανότητα ήταν μηδαμινή. Οι Βλάχοι και οι Μολδαβοί (σημείωση) δεν είχαν σημαντικούς λόγους για να υποστηρίξουν το κίνημα του Υψηλάντη, επειδή η τουρκική κυριαρχία δεν ήταν ιδιαίτερα πιεστική για εκείνους. Νωρίτερα, δεν είχαν υποστηρίξει ουσιαστικά ούτε τα σερβικά κινήματα. Στη Μολδοβλαχία, οι Οθωμανοί δεν εκδήλωναν εύκολα τη βαρβαρότητα τους, λόγω και της ρωσικής προστασίας. Οι Βλάχοι-Μολδαβοί αντιμετώπιζαν χριστιανούς καταπιεστές: ζούσαν υπό ένα παρωχημένο, σχεδόν φεουδαρχικό κοινωνικοπολιτικό καθεστώς, στο οποίο οι επικυρίαρχοι τους δεν ήταν τόσο οι Οθωμανοί όσο οι εγχώριοι και οι Ελληνες γαιοκτήμονες και ευγενείς, και οι ανώτεροι γηγενείς κληρικοί και επίσκοποι.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΟΛΔΟΒΛΑΧΙΑ (1821): ΜΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ – ΜΕΡΟΣ Α΄

Leave a comment

01

Οι χριστιανικοί και μουσουλμανικοί λαοί της οθωμανικής Βαλκανικής και οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη χερσόνησο (αρχές 19ου αι.) (σύνταξη και σχεδίαση χάρτη: Περικλής Δεληγιάννης 2010).

.

Είναι γνωστό ότι η ελληνική εθνεγερσία άρχισε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες της Βλαχίας και Μολδαβίας (υποτελείς των Οθωμανών) στις 22 Φεβρουαρίου 1821, χάρη στις ενέργειες του σχετικά λησμονημένου πατριώτη Αλέξανδρου Υψηλάντη και των συναγωνιστών του. Η εξέγερση απέτυχε λόγω εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων και καταπνίγηκε έως τον Σεπτέμβριο, όμως η φλόγα της Επανάστασης είχε ήδη ανάψει στην Πελοπόννησο, τη Ρούμελη και τα νησιά. Η αποτυχία του ελληνικού Αγώνα στη Μολδοβλαχία ήταν οπωσδήποτε ένα αρνητικό γεγονός για την Επανάσταση, όμως δεν επηρέασε αρνητικά την πορεία της στη νότια Ελλάδα. Αποψη του γράφοντος είναι ότι ακόμη και αν ο Υψηλάντης κατόρθωνε να κερδίσει κάποιες αποφασιστικές μάχες, ο αγώνας του θα καταπνιγόταν λόγω της έλλειψης προθυμίας των Ρώσων, των Σέρβων ή/και των Βλάχων-Μολδαβών να συμπολεμήσουν μαζί του, και της τελικής απόφασης των πρώτων να επιτρέψουν την οθωμανική στρατιωτική επέμβαση στις Ηγεμονίες. Υπενθυμίζουμε ότι μετά από σχετική συνθήκη με τη Ρωσική Αυτοκρατορία, οι Τούρκοι δεν διατηρούσαν δυνάμεις στη Μολδοβλαχία, εκτός από λίγες με αστυνομικά καθήκοντα, και δεν μπορούσαν να επιχειρήσουν στο έδαφος τους χωρίς την άδεια του εκάστοτε Ρώσου τσάρου. Ο τότε τσάρος Αλέξανδρος έδωσε τη σχετική άδεια στους Οθωμανούς να εισβάλουν στις Ηγεμονίες και έτσι να συντρίψουν το κίνημα του Υψηλάντη. Εντούτοις η απόδοση μομφών σε βάρος των Ρώσων, Σέρβων, Βλάχων και Μολδαβών για την απροθυμία τους – όπως συμβαίνει ενίοτε – είναι μάλλον εσφαλμένη για τους λόγους  που  ακολουθούν και  τους  οποίους  θα  αναλύσουμε.

More

Danish and Greek archaeologists excavate the ancient Greek harbour town Lechaion

Leave a comment

Republication from  the University of Copenhagen website

01 Aerial photo of the Western Mole (K. Xenikakis & S. Gesafidis)

Underwater archaeology. In Greece, underwater excavations of Lechaion, ancient Corinth’s partially submerged harbour town, reveal the infrastructure of more than a thousand years of flourishing maritime trade. Researchers from the Greek Ministry of Culture and Sports and the University of Copenhagen are using cutting-edge methods to uncover the configuration and scale of the harbour.

Corinth ranked among the most economically and militarily powerful, and enduring, cities of the Greek, Roman and Byzantine periods. The city had an exceptional geographical advantage in the North East corner of the Peloponnese and controlled the Isthmus that facilitated land travel between Northern and Southern Greece, and travel by sea between the Western and Eastern Mediterranean.

 

More

Collateral relatives of Amerindians among the Bronze Age populace of Siberia?

Leave a comment

Republication from Pub Med

siberia map[maps added by the republisher]

Am J Phys Anthropol. 1999 Feb;108(2):193-204.

Abstract

Nonmetric and metric traits were studied in cranial series representing prehistoric and modern populations of America and Siberia. Frequencies of the infraorbital pattern type II (longitudinal infraorbital suture overlaid by the zygomatic bone) are universally lower in Amerindians than in Siberians. The os japonicum posterior trace, too, is much less frequent in America than in Siberia. The only two Siberian groups with an almost Amerindian combination are late third to early second millennium BC populations from Okunev and Sopka, southern Siberia. The multivariate analysis of five nonmetric facial traits and ten facial measurements in 15 cranial series reveals two independent tendencies.

More

Μία συμβολή στο έντυπο περιοδικό «Αρμενικά»

Leave a comment

Armenika

Καλή χρονιά σε όλους, πάνω από όλα με υγεία και ευτυχία. Στο τρέχον τεύχος του έντυπου περιοδικού «Αρμενικά» της Αρμενικής Κοινότητας της Ελλάδας φιλοξενείται μία επιτομή της μελέτης μου Καππαδόκες, Αρμένιοι και Ελληνες στη Βυζαντινή Ανατολική Μικρά Ασία: μία εθνογλωσσική προσέγγιση, ειδικά τα σημεία τα οποία αφορούν τους Αρμενίους. Οφείλω να ευχαριστήσω θερμα  τον Μίκυ Μοβσεσιάν και τη συντακτική ομάδα του «Αρμενικά» για αυτήν την επιλογή τους.

More

%d bloggers like this: