Home

Νικηταράς ο Τουρκοφάγος

1 Comment

Epanastasi 1821

Με  γαλάζιο  χρώμα  σημειώνονται  οι πρώτες  απελευθερωθείσες  περιοχές  κατά την  Επανάσταση  του 1821, στην  Πελοπόννησο,  στη Στερεά  και  στη Μολδοβλαχία.

Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, ο ρωας του ’21 που πέθανε πάμφτωχος

Nικτας Σταματελπουλος: Ήρωας του ’21, γνωστός τοις πάσι με το προσωνύμιο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Γεννήθηκε το 1782 στο χωριό Τουρκολέκα Μεγαλόπολης και ήταν γιος του κλέφτη Σταματέλου Τουρκολέκα και της Σοφίας Καρούτσου, αδελφής της γυναίκας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Κατά μία άλλη εκδοχή, γεννήθηκε το 1784 στο χωριό Νέδουσα Μεσσηνίας. Σε ηλικία 11 χρονών με την ομάδα του πατέρα του άρχισε να πολεμά τους Τούρκους στα βουνά και στη συνέχεια εντάχθηκε στο σώμα του πρωτοκλέφτη Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη, του οποίου αργότερα παντρεύτηκε την κόρη Αγγελίνα.

Η ανδρεία και τα σωματικά του προσόντα τον οδήγησαν το 1805 στη ρωσοκρατούμενη τότε Ζάκυνθο. Εκεί εντάχθηκε στο ρωσικό τάγμα, που πολέμησε τον Ναπολέοντα στην Ιταλία. Αργότερα, επέστρεψε στη Ζάκυνθο για να υπηρετήσει αυτή τη φορά τους Γάλλους, που είχαν καταλάβει το νησί. Στις 18 Οκτωβριου 1818, ενώ βρισκόταν στην Καλαμάτα, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Με τον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Παπαφλέσσα συνέβαλε στην προετοιμασία του Εθνικού Ξεσηκωμού και στις 23 Μαρτιου 1821 μπήκε στην Καλαμάτα μαζί με τους άλλους στρατιωτικούς αρχηγούς.

Συνεχιστε την αναγνωση

THE OTHER MARATHON: THE DECISIVE VICTORY OF ATHENS ON THE DORIANS (circa 1000 BC)

1 Comment

 By  Periklis    DeligiannisFile written by Adobe Photoshop¨ 4.0

A  depiction  of  combatants  in  the  so-called  “Vase  of  the  Warriors”  of    the  Later  Mycenean  or  the  Sub-Mycenaean  period.  It  seems  that  the  fully  equipped  Attic/Athenian  warriors  and  their  Dorian  opponents  were  armed  like  the  depicted  ones.

.

attica1

During  the  first  half  of  the  2nd  millennium  BC,  Attica  was  divided  into  several  independent  communities/states.  Athens  (whose  urban  limits  were  limited  at  the  Acropolis  in  this  period)  was  one  of  the  strongest  Attic  city-states,  probably  ruled  by  a  Danaan  dynasty.  Its  key  location  almost  in  the  middle  of  the  distance  from  Ereneia  to  Sounion  (extreme  border  towns  of  Attica  to  the  northwest  and  southeast  respectively),  its  relatively  fertile  land  that  surrounded  it  and  the  inaccessible  site  of  the  Acropolis,  were  some  parameters  that  gave  Athens  an  edge  over  the  other  competing  communities-states  for  the  domination  of  Attica,  mainly  over  the  states  of  Eleusis  and  Pallene.  Athens  was  the  final  winner  in  the  intra-Attic  struggle.
More

Ο ΑΛΛΟΣ ‘ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ’: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΩΡΙΕΩΝ (1000 πΧ)

12 Comments

File written by Adobe Photoshop¨ 4.0Απεικόνιση  μαχίμων  από  το  περίφημο  «Αγγείο  των  Πολεμιστών»  της  Υστερομυκηναϊκής  ή  Υπομυκηναϊκής  περιόδου.  Φαίνεται  πως  οι  πλήρως  εξοπλισμένοι  Αττικοί/Αθηναίοι  πολεμιστές  αλλά  και  οι  Δωριείς  αντίπαλοι  τους  ήταν  οπλισμένοι  σχεδόν   όπως  οι  εικονιζόμενοι. 

 attica1

            Κατά  το  πρώτο  μισό  της  2ης  προχριστιανικής  χιλιετίας,  η  Αττική  ήταν  διηρημένη  σε  αρκετές  ανεξάρτητες  κοινότητες.  Η  Αθήνα  (ταυτιζόμενη  ουσιαστικά  με  την  Ακρόπολη)  ήταν  μία  από  τις  ισχυρότερες  κοινότητες,  πιθανώς  κυβερνώμενη  από  Δαναούς  ηγεμόνες.  Η  κομβική  θέση  της  στο  μέσο  σχεδόν  της  απόστασης  από  την  Ερένεια  έως  το  Σούνιο  (ακραία  σημεία  της  Αττικής  προς  τα  βορειοδυτικά  και  τα  νοτιοανατολικά  αντιστοίχως),  η  σχετικά  εύφορη  γη  που  την  περιέβαλε  και  η  δυσπρόσβλητη  θέση  της  Ακρόπολης,  ήταν  μερικές  παράμετροι  οι  οποίες  έδωσαν  στην  Αθήνα  κάποιο  προβάδισμα  έναντι  των  ανταγωνιστικών  της  κοινοτήτων-κρατιδίων  για  την  τελική  επικράτηση  στην  Αττική,  κυρίως  έναντι  της  Ελευσίνας  και  της  Παλλήνης.  Η  Αθήνα  ήταν  η  τελική  νικήτρια  στον  ενδο-αττικό    αγώνα.

Συνεχιστε την αναγνωση

BIRTH OF THE STORMERS OF ROME: ON THE GOTHIC ETHNOGENESIS AND MIGRATIONS

5 Comments

 By  Periklis  Deligiannis

Scandinavians

These  Scandinavian  warriors  are  almost  identical  with  their  Gothic  relatives  because  of  their  unity  of  culture.  The  weaponry  of  the  Scandinavians/Vikings  was  in  fact  originated  from  the  arms  and  armor  of  their  Germanic  kinsmen  in  the  main  European  continent , especially  from  those  of  the  Eastern  Teutonic  tribes.

The  Goths  lived  and  fought  in  most  parts  of  the  European  continent.  From  the  dense  frosty  forests  of  Scandinavia  and  contemporary  Poland,  and  the  frigid  Baltic  Sea,  to  the  warm  civilized  countries  of  Greece,  Italy  and  the  Mediterranean,  and  from  the  vast  grasslands  of  Ukraine  and  the  Black  Sea  to  the  Iberian  Atlantic  coast,  their  martial  migration  course  is  a  truly  unparalleled  feat.  Their  Vandal  brothers  managed  to  colonize  North  Africa,  while  other  Gothic  branches  settled  in  Britain (Jutes) and  Asia  Minor.  The  History  of  the  Goths  is  one  of  the  most  exciting  in  general  World  History,  while  their  admirable  martial  art  brought  the  Dawn  of  Chivalry  in  Europe.

The  modern  theories  on  the  ethnogenesis  of  the  Goths  are  divided.  The  best  known  view (supported  mainly  by  modern  Teutonic  historians  and  scholars)  considers  them  of  pure  Germanic  origins,  originating  from  Gotland  (“Land  of  the  Goths“),  i.e. modern  South-Central  Sweden  and  the  adjacent  long  island  of  the  same  name.  This  view  is  supported  by  a  number  of  medieval  sources.  However,  there  is  also  the  theory  (supported  mainly  by  modern  Slav  historians  and  scholars)  that  the  Goths  and  the  Vandals  were  indigenous  non-Germanic  peoples  of  modern  Poland,  who  adopted  their  Germanic  language  from  a  Teutonic  ethnic  element  sparsely  settled  in  their  area.

More

ΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

2 Comments

ploia_007

Ο  άνθρωπος και η θάλασσα

Δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά πότε ο άνθρωπος βγήκε στην ανοιχτή θάλασσα· αυτή η ερώτηση δε θα απαντηθεί ποτέ με απόλυτη βεβαιότητα. Ο μεγάλος ιστιοπλόος και πρωτοπόρος της ναυτικής πειραματικής αρχαιολογίας, Thor Heyerdahl, πολύ ορθά έγραψε: «Ο άνθρωπος έμαθε να χρησιμοποιεί ένα κουπί και ένα πανί προτού καβαλήσει τη ράχη ενός ζώου και κατασκευάσει μια σέλα».

Η περιπέτεια του ανθρώπου πάνω στο νερό ξεκίνησε πιθανότατα 700.000 χρόνια από σήμερα κατά την Πρώιμη Παλαιολιθική περίοδο. Η διάσχιση του συντομότερου θαλάσσιου δρόμου μεταξύ Αφρικής και Ευρώπης, των Στενών του Γιβραλτάρ, τοποθετείται πλέον 200.000-500.000 χρόνια πριν από τη σημερινή εποχή, ενώ μια ακόμη παλαιότερη χρονολογία έχει προταθεί για το πέρασμα του Βερίγγειου πορθμού.

Είναι πιθανό ότι ένα από τα πρώιμα μέσα μεταφοράς του ανθρώπου που αποκαλούμε “homo erectus” (όρθιος άνθρωπος), κατά τη μετακίνησή του στις λίμνες, τα ποτάμια και στους υδάτινους δρόμους της ξηράς γενικότερα, ήταν κάποιες πρωτόγονες σχεδίες, απλές στην κατασκευή τους. Οτιδήποτε μπορούσε να επιπλεύσει και διέθετε επαρκή πλευστότητα ώστε να κρατήσει τον άνθρωπο πάνω από το νερό ήταν αρκετό για να επανενώσει τα μέλη μιας φυλής που είχαν σκορπιστεί λόγω μιας πλημμύρας. Τέτοια εξελιγμένα πλεούμενα χρησιμοποιούνταν επίσης για το ψάρεμα κατά μήκος των ακτών της θάλασσας και μπορούσαν να κατασκευαστούν με τα πλέον απλούστερα λίθινα εργαλεία που οι άνθρωποι είχαν στη διάθεσή τους.

Διαβάστε περισσότερα

THE BYZANTINE (EASTERN ROMAN) RHOMPHAIA

8 Comments

 By  Periklis  Deligiannis

Byzantine Kosovo

Modern researchers of medieval military history often wonder what was the nature of the Byzantine weapon called ‘rhomphaia’? The rhomphaia (or rhomphaea) of Antiquity was a weapon of the Thracians, which consisted of a long straight or slightly curved sickle-shaped blade mounted on a long wooden shaft. If the rhomphaia was sickle-shaped, the cutting edge was located on the inner (concave) side of the blade. Specifically the curved rhomphaia belonged to the group of spears and swords with scythe blade which included the kopis, the machaira, the falcata, the falx and others which were used by various peoples of the ancient Mediterranean that is to say the Iberians, Celtiberians, Greeks, Thracians, Etruscans, Lycians, Carians, Lydians, Phrygians, Dacians and others. Their original source is unknown and sometimes the researchers try to locate it. Our opinion is that they are products of polygenesis.
The ancient Greeks and then the Romans were using units of Thracian rhomphaioforoi (rhomphaia-bearers) allies and mercenaries, but they themselves never adopted this weapon. But until the Byzantine period, the Thracians were ethnologically absorbed to the Roman and then to the Byzantine (Eastern Roman) ethnic environment by becoming Latin-speaking north of the Balkan Ridge and Greek-speaking south of it, loosing their own ethnic identity. Thus the rhomphaioforoi combatants were ethnically incorporated to the Romans and the Greeks through Latinization and Hellenization respectively. During the Byzantine Period, the word rhomphaia appears in the Byzantine military terminology posing the aforementioned question.

More

%d bloggers like this: